Δυσκολεύτηκα πολύ για να ξεκινήσω να γράφω για το συγκεκριμένο editorial. Μιλάω φυσικά για το επίμαχο θέμα της νικήτριας της Eurovision. Να ξεκαθαρίσω ότι δεν πολυασχολήθηκα φέτος και αν δεν άκουγα τυχαία γύρω-γύρω ότι είχαμε Eurovision, δεν θα το έπαιρνα και χαμπάρι. Η μνήμη βλέπετε, αρχίζει να εξασθενεί…  Δεν είναι όμως εκεί το ζήτημα.

Την επόμενη μέρα άνοιξα τον υπολογιστή μου και παντού αντικρίζω μία φωτογραφία μίας γυναίκας με μούσια. Ειλικρινά δεν ήξερα ποια ήταν. Μόλις διάβασα ότι ήταν η νικήτρια του show τραγουδιού, μπήκα να δω τι έχασα.

Παράλληλα εκατοντάδες κραξίματα γέμισαν το feed μου. Παντού φωτογραφίες που απεικονίζουν την επισήμως διάσημη Conchita Wurst με χλευαστικές εικόνες, και δημιουργήθηκαν ανέκδοτα όπως συνηθίζεται σε τέτοιες περιπτώσεις κάνοντάς την εθνικό ζήτημα σε ειδήσεις και talk shows. Δεν συμφωνώ με το κράξιμο. Δεν συμφωνώ με την κακία. Δεν συμφωνώ με την ομοφοβία. Πιστεύω και υποστηρίζω στην ελευθερία του κάθε ατόμου να λειτουργεί και να πράττει όπως του βγαίνει. Να είναι καταρχάς πιστός στον εαυτό του. Να μην υποκρίνεται και να υποστηρίζει την αλήθεια του.

Ωστόσο τη λέξη “αποκρουστικό” το άκουσα από πολλούς γύρω μου. Και απ’ ότι κατάλαβα δεν ήταν το τρανστζέντερ της υπόθεσης, αλλά τα μούσια. Αυτό που μπέρδεψε και δημιούργησε αρνητικά σχόλια ήταν το γεγονός ότι υπήρξε ερωτηματικό στο αν είναι άνδρας τελικά ή γυναίκα. Οι τραβεστί δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. Υπάρχουν εδώ και χρόνια και στις περισσότερες κοινωνίες του κόσμου τα διαφυλικά άτομα αναγνωρίζονται νομικά, ζουν και λειτουργούν φυσιολογικά. Η συγκεκριμένη περίπτωση όμως ήταν για πολλούς over the top.

Από την άλλη έχεις την ίδια την Conchita που δεν χαλάστηκε καθόλου. Βγήκε, τραγούδησε, εκτέθηκε και όλα αυτά τα έκανε με ένα τεράστιο χαμόγελο στα χείλη. Και όλος ο κόσμος μιλάει γι’ αυτήν. Τι κρύβεται πίσω από αυτό δεν θα μάθουμε μάλλον ποτέ. Δεν πτοήθηκε και συνεχίζει αυτή τη στιγμή να ζει τη ζωή της με την μεγαλύτερη επιβεβαίωση και επιβράβευση ever.

Το θέμα είναι απλό. Αν δεν μας αρέσει κάτι ή χαλάει την αισθητική μας, αλλάζουμε κανάλι. Αυτό επίσης ανήκει στην ελευθερία του ατόμου να κάνει αυτό που θέλει. Κανείς δεν εξαναγκάζει κανέναν να δει κάτι επειδή του το πλασάρουν.

Δεν είναι εξάλλου πρώτη φορά που συμμετείχε τραβεστί στο συγκεκριμένο σόου και μάλιστα βγήκε και νικήτρια. Πρόκειται για τον διαγωνισμό στο Μπέρμιγχαμ το 1998 με την τρανσέξουαλ τραγουδίστρια Ντάνα Ιντερνάσιοναλ που τραγούδησε Diva, προκαλώντας την οργή πολλών φανατικών Εβραίων στη χώρα της.

Τα μούσια για την Conchita σημαίνουν ότι μπορείς να καταφέρεις οτιδήποτε, δεν έχει σημασία ποιος είσαι, ή πώς είσαι. Και με σημαία της τα μούσια, κέρδισε. The joke’s on us…

Καλώς ή κακώς είναι το νέο νορμάλ. Αρέσει δεν αρέσει, η ζωή συνεχίζεται…

 

Vassilia Camara

About Vassilia Camara

Γεννήθηκε στο όμορφο Μόντρεαλ του Καναδά. Πήγε σχολείο αλλά υποστηρίζει με πάθος ότι τα μαθήματα της ζωής είναι το... πραγματικό σχολείο. Εργάζεται στο χώρο των ΜΜΕ τα τελευταία 12 χρόνια στην Πάτρα κάνοντας λίγο πολύ τα πάντα. «Κρυφό» της πάθος η ζωγραφική. Από μικρή θυμάται να πιάνει χαρτί και να ζωγραφίζει με τις ώρες και μια ωραία μέρα στο ξεκάρφωτο την πήρε η αδελφή της από το χέρι και την πήγε σε μια σχολή σχεδίου μόδας. Κάποιες φορές στη ζωή θέλουμε έναν άνθρωπο να μας ταρακουνάει… Εργάζεται στο «thebest.gr» και είναι συνιδιοκτήτρια του «Beau Sillage». Χαλαρώνει με soft jazz, της αρέσει να ταξιδεύει σε δικούς της φανταστικούς κόσμους, αλλά και σε πραγματικούς, βρίσκει ομορφιά σε απλά καθημερινά πράγματα, είναι αισιόδοξη σε σημείο που εκνευρίζει τους άλλους αλλά δε τη νοιάζει και πιστεύει ότι η ευτυχία μπαίνει χωρίς να το καταλάβεις από την πόρτα που ξέχασες ανοιχτή…