Ψυχογεωγραφία

«Μου λείπουν όλοι οι άνθρωποι που αγάπησα», είπε η Ν. Όλοι οι άνθρωποι που αγάπησες είναι εδώ, απάντησα. Όλοι οι άνθρωποι που αγαπήσαμε είναι εδώ, άφθαρτοι στο χώρο και στο χρόνο. Οι μικρόκοσμοι που φτιάχνουν οι άνθρωποι δε σταματάνε να υπάρχουν, τα αισθήματα συνεχίζουν να αναβοσβήνουν στο χάρτη όπου και όποτε. Ψυχογεωγραφία.Ο χωροχρόνος μας είναι μια κουνελότρυπα, ρίξε μέσα ό,τι αισθάνεσαι, εκείνα τα μικρά σημειώματα, όλα τα μυστικά, τα αστεία και τα σχέδια που νομίζεις ότι ξέχασα, κι όσα τραγούδια μοιραστήκαμε, κι εγώ θα το πιάσω από την άλλη. Όλοι οι άνθρωποι που αγάπησες είναι εδώ, είπα. Και αμέσως έτρεξα στη βιβλιοθήκη κι άρχισα να σκαλίζω τα κουτιά από το παρελθόν

Τα πρωινά καθόσουν σε ένα καφέ χωρίς καθόλου ύπνο. Μου έγραφες πίσω από χρωματιστά χαρτάκια-φλάιερ για μαθήματα αφρικανικών χορών και συναυλίες. Τα έβαζες μέσα σε κουτιά με μικροσκοπικά δώρα και σαπούνια, έτρεχες στο ταχυδρομείο και μου τα έστελνες στην άλλη πλευρά του ωκεανού. Μου άρεσαν τα μικροσκοπικά πράγματα, γιατί μπορούσα να τα πηγαινοφέρνω στις τσέπες μου όλο το χειμώνα. Τα μικροπράγματα. Τα μικροπράγματα είναι όλα όσα κάνουν τον καθένα μας διαφορετικό. Τα μικροπράγματα χτίζουν κόσμους. Τα μικροπράγματα χτίζουν σύμπαντα.

Τα μικροπράγματα. Όλα τα μικρά είναι που χτίζουν τα μεγάλα, εκείνα που καταφέρνουν να επιβιώσουν στη μαύρη τρύπα του χρόνου -εκείνα που νόμιζες ότι είναι μικρά, αλλά με το πέρασμα του χρόνου παίρνουν την πραγματική τους διάσταση.Ο χρόνος και οι ζωές μας ορίζονται από τα μικροπράγματα και από την αγάπη μας γι’ αυτά. Σαν καινούργιοι αστερισμοί, σχηματίζονται από μικροσκοπική ύλη που με το πέρασμα του χρόνου συναντά κι άλλη, κι άλλη, και τελικά δένονται σφοδρά αφήνοντας πίσω εκρήξεις, χρώματα και ήχους συμπαντικούς.

Ο χρόνος ορίζεται έτσι, οι ζωές μας ορίζονται έτσι: από μικροσκοπικές στιγμές αγάπης εκείνων που νομίζεις ότι ξέχασες, έχασες, προσπέρασες, έθαψες, αλλά φωνάζεις, σκοντάφτοντας στην κουνελότρυπα. Τα όνειρα, τα αισθήματα, η αντίληψη για τον κόσμο, οι ιδέες μας ορίζονται έτσι, η ζωή ορίζεται έτσι. Μ’ εκείνους που την ανακαλύψαμε, την επινοήσαμε, τη νιώσαμε, της δώσαμε νόημα και ουσία. Με μικροπράγματα που με το πέρασμα του χρόνου έγιναν ένα σύμπαν. Το δικό σου.

*Η Μελίτα Κάραλη έγραψε ένα άρθρο που αγάπησα από τις πρώτες του λέξεις και ήθελα να μοιραστώ. Τα μικρά της ζωής ορίζουν τα μεγάλα.
Pepy Roumelioti

About Pepy Roumelioti

Γεννήθηκε μεγάλωσε και σπούδασε στην Πάτρα. Είναι κορίτσι από σπίτι με γαλλικά πιάνο μπαλέτο, χωρίς τα γαλλικά και το πιάνο. Μικρή ήθελε να γίνει μπαλαρίνα μέχρι, που ο Christian Louboutin αρνήθηκε να σχεδιάσει ένα ζευγάρι pointe shoes για εκείνη. Λατρεύει τη μόδα, τις δραστηριότητες και το καλό φαγητό. Αν και οι σπουδές της αφορούν την σωστή διαχείριση των οικονομικών σε μία επιχείρηση, εκείνη ειδικεύτηκε στην επικοινωνία, τη διοίκηση, και τις δημόσιες σχέσεις. Είναι ιδρύτρια του «Beau Sillage», έχει εργαστεί ως Fashion Editor στο περιοδικό «The Βest» και το όνειρό της είναι, να αποκτήσει το δικό της περιοδικό μόδας, τη δική της εταιρεία επικοινωνίας, να γυρίσει όλο τον κόσμο ή και τα τρία μαζί!