Φαντάσου. Φαντάσου, λέει, να γεννιόσουν και να σου έλεγαν ότι έχεις δύο ζωές εκ των οποίων η πρώτη θα είναι η… γενική πρόβα. Η ιδέα για μια τέτοια περίπτωση ήρθε ύστερα από μια εκ βαθέων συζήτηση με την φίλη μου. Συζητώντας τα λάθη, τις πίκρες, τις επιλογές και όσα η καθεμία έχει περάσει, στο τέλος με κοίταξε και μου είπε για την… πρόβα ζωής.

Έμεινα άφωνη. Είναι εκείνη η στιγμή που, δεν ξέρω αν σου έχει τύχει, λέει κάποιος κάτι τόσο… ψαγμένο που κάθεσαι και το αναλύεις και πλάθεις την εικόνα αυτής της φράσης.

Φαντάσου λοιπόν, να σε προειδοποιούσαν και να σου έλεγαν για την γενική πρόβα ζωής. Κάνε τα λάθη σου, ζήσε όπως επιθυμείς, κυνήγησε τα όνειρά σου, σκόνταψε, φάε τα μούτρα σου, ζήσε με πάθος, φάε του σκασμού, γλέντησε όσο αντέξεις, ταξίδεψε ανά τον κόσμο, γνώρισε νέους ανθρώπους, άλλαξε δουλειές, βρες χόμπι, ανακάλυψε τις αδυναμίες σου, ζήσε την κάθε στιγμή κι ας είναι λάθος, πες αυτό που νιώθεις, κάνε τις ζημιές σου και ούτω καθεξής… Σκεφτόμουν λοιπόν πως θα ήταν η ζωή αν είχαμε αυτή την επιλογή…

Ξεκινάς λοιπόν να κάνεις την πρόβα σου. Πόσο εύκολα θα ήταν όλα γνωρίζοντας ότι έχεις άλλη μία ζωή να ζήσεις και όταν πλησιάσει το τέλος της γενικής πρόβας, να ξαναγεννηθείς και να είσαι πλέον έτοιμος ή έτοιμη να τα κάνεις όλα από την αρχή και σωστά. Να είσαι ο απόλυτος κυρίαρχος της πραγματικής σου ζωής γιατί ξέρεις. Έχεις ξεδιαλύνει το σωστό από το λάθος και τις καλές από τις κακές επιλογές. Ξεκινά η μεγάλη πρεμιέρα και όλα είναι ξεκάθαρα στο μυαλό σου. Τον προστατεύεις και ζεις τη ζωή σου με οδηγό τις εμπειρίες της προηγούμενης πρόβας ζωής. Και αποφασίζεις αν θα ήθελες να ξαναγεννηθείς όντας ο ίδιος άνθρωπος, να μείνεις στο ίδιο μέρος που είσαι με τους ίδιους παιδικούς φίλους, να έχεις την ίδια καριέρα, να περιβάλλεσαι από τους ίδιους φίλους, να ερωτευτείς τους ίδιους ανθρώπους κ.λπ.

Αναρωτιόμουν λοιπόν πώς θα ήταν αν συνέβαινε αυτό το πράγμα. Πόσες φορές έχεις πει «να γύριζα το χρόνο πίσω να τα κάνω όλα διαφορετικά»; Δεν νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος που να μην το έχει παραδεχτεί στον εαυτό του. Η γενική πρόβα όμως δεν υπάρχει. Υπάρχει αυτή η μία και μοναδική ζωή που μας χάρισε ο Θεός. Και μέσα από αυτή τη μία και μοναδική ζωή δοκιμαζόμαστε και ζούμε όσα μας σερβίρει η ζωή. Μέσα από αυτή τη μία και μοναδική ζωή παθαίνουμε, μαθαίνουμε και μεγαλώνουμε. Δυστυχώς δεν υπάρχει δεύτερη πράξη. Στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα δε λένε; Όμως είναι φύσει αδύνατο να την έχεις εξαρχής γιατί έτσι είναι φτιαγμένη η πραγματικότητα και το μέλλον είναι σαφώς ακαθόριστο. Ζεις λοιπόν με όλα τα καλά και τα κακά της και ωριμάζεις ζώντας real time.

Αυτή λοιπόν είναι η πρώτη και τελευταία μας πράξη. Και όπως είπε ο Morpheus στο Matrix, έχεις δύο επιλογές και μετά από αυτό, δεν υπάρχει γυρισμός. Παίρνεις το μπλε χάπι και τελειώνει η ιστορία… ξυπνάς στο κρεβάτι σου και ζεις στην ευτυχισμένη άγνοια της ψευδαίσθησης ή παίρνεις το κόκκινο χάπι, και μένεις στη Χώρα των Θαυμάτων επιλέγοντας να ταξιδέψεις στην κουνελότρυπα και να «αγκαλιάσεις» την -καμιά φορά- οδυνηρή αλήθεια της πραγματικότητας.

Life is not a dress rehearsal. This is it…

Vassilia Camara

About Vassilia Camara

Γεννήθηκε στο όμορφο Μόντρεαλ του Καναδά. Πήγε σχολείο αλλά υποστηρίζει με πάθος ότι τα μαθήματα της ζωής είναι το... πραγματικό σχολείο. Εργάζεται στο χώρο των ΜΜΕ τα τελευταία 12 χρόνια στην Πάτρα κάνοντας λίγο πολύ τα πάντα. «Κρυφό» της πάθος η ζωγραφική. Από μικρή θυμάται να πιάνει χαρτί και να ζωγραφίζει με τις ώρες και μια ωραία μέρα στο ξεκάρφωτο την πήρε η αδελφή της από το χέρι και την πήγε σε μια σχολή σχεδίου μόδας. Κάποιες φορές στη ζωή θέλουμε έναν άνθρωπο να μας ταρακουνάει… Εργάζεται στο «thebest.gr» και είναι συνιδιοκτήτρια του «Beau Sillage». Χαλαρώνει με soft jazz, της αρέσει να ταξιδεύει σε δικούς της φανταστικούς κόσμους, αλλά και σε πραγματικούς, βρίσκει ομορφιά σε απλά καθημερινά πράγματα, είναι αισιόδοξη σε σημείο που εκνευρίζει τους άλλους αλλά δε τη νοιάζει και πιστεύει ότι η ευτυχία μπαίνει χωρίς να το καταλάβεις από την πόρτα που ξέχασες ανοιχτή…