Λίγο μετά την Παγκόσμια Ημέρα του Πατέρα και ξεπερνώντας την προσωπική διάσταση που θα μπορούσε να έχει αυτή η ημέρα μιας και δεν θα μπορούσα να κρύψω πως είμαι κορίτσι του μπαμπά μου είναι μια καλή ευκαιρία να συζητήσουμε και να επαναπροσδιορίσουμε την θέσης του πατέρα στην σύγχρονη οικογένεια . Ο πατέρας ,λοιπόν, στην σύγχρονη κοινωνία έχει φύγει από την θέση του Πατέρα-αρχηγού-θεού-κουβαλητή και μοιράζεται όλες τις υποχρεώσεις και τις δραστηριότητες τις σχετικές με την ανατροφή ενός παιδιού εξίσου. Δεν είναι ποια ο πατέρας “πες στην κόρη/γιο σου” αλλά ο πατέρας φίλος/σύμβουλος/αλλαχτής πάνας/προπονητής μπάσκετ/βοηθός στο διάβασμα κ.λ.π.. Τώρα πια μιλάμε για γονείς με ίδιες υποχρεώσεις απέναντι στο παιδί και ίδιες απαιτήσεις ανάμειξης στην ανατροφή του. Από το άλλαγμα της πάνας έως το ποιο φροντιστήριο είναι κατάλληλο είναι θέμα συζήτησης και συναπόφασης ,ενώ δεν υπάρχει γονιός με πιο καθοριστική συμμετοχή στην ζωή του παιδιού από τον άλλο. Ωστόσο ,αυτό που θεωρητικά είναι ορθό πόσο το εντοπίζουμε στην πραγματικότητα;
Έχει όντως ο πατέρας την ίδια θέση με την μητέρα ή ο νόμος και οι απαρχαιωμένες αντιλήψεις τον καθιστούν πατέρα-επισκέπτη;
Και αν δεν ισχύει αυτό σε μια οικογένεια προ διαζυγίου τι αλλάζει μετά; Γιατί ο πατέρας γίνεται επισκέπτης Σαββατοκύριακου;
Αυτά και άλλα πολλά τα συζητήσαμε με την εκπρόσωπο του Μ.Κ.Ο Γον.Ισ. κα. Μαίρη Γεωργιάδου . Ο ΜΚΟ ΓΟΝ.ΙΣ. είναι ο αναγνωρισμένος και πιστοποιημένος φορέας κοινωνικής φροντίδας για την γονεϊκή Ισότητα στην Ελλάδα http://www.gonis.gr/index.php?pN=%CE%A3%CF%8D%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BF%CF%82:

Ποιά η αφορμή για την δημιουργία του Μ.Κ.Ο ΓΟΝ.ΙΣ. και ποιός ο σκοπός της λειτουργίας του;
Από το 2006, οπότε ιδρύθηκε ο ΜΚΟ διαπιστώσαμε ότι η γονεϊκή Ισότητα αντιμετωπίζεται στην Ελλάδα, σε αντίθεση με τον υπόλοιπο πολιτισμένο κόσμο, σε λανθασμένη βάση με προκαταλήψεις, ιδεοληψίες και παρωχημένα στερεότυπα με αποτέλεσμα τις προβληματικές σχέσεις μεταξύ γονέων και παιδιών στις περιπτώσεις διαζυγίου και διάστασης. Ο ΜΚΟ ΓΟΝ.ΙΣ. διαπίστωσε πολύ γρήγορα ότι δεν υπάρχει φορέας με εξειδικευμένη επιστημονική γνώση στην αντιμετώπιση των πρακτικών προβλημάτων και των εν θερμώ καταστάσεων που προκύπτουν στις διάφορες φάσεις του διαζυγίου με αποτέλεσμα, τα παιδιά να μην απολαμβάνουν την φροντίδα και των δύο γονέων, ακυρώνοντας έτσι στην ουσία την Γονεϊκή Ισότητα.
Στόχος βέβαια του ΓΟΝ.ΙΣ. είναι η πρόληψη των συγκρούσεων και των ενδοοικογενειακών προστριβών μέσα από την έγκαιρη και έγκυρη ενημέρωση .

Ποιά κατά την γνώμη σας η θέση την οποία αποδίδει η κοινωνία του 2015 στον πατέρα; Θεωρείτε υπάρχουν ταμπού ως προς το τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει ένας πατέρας για τα παιδιά του;
Ο σύγχρονος Έλληνας πατέρας έχει κατακτήσει σε μεγάλο βαθμό την ιδιότητα του ως πατέρας. Δεν επιθυμεί πια να είναι απλά ο επισκέπτης, ο πάροχος, ο βοηθός στην ανατροφή του παιδιού όταν του ζητηθεί. Είναι αποδεδειγμένο και ελπίζω κοινά αποδεκτό πια και στην κοινωνία μας ότι τα παιδιά χρειάζονται να έχουν μια ποιοτική και μόνιμη σχέση τόσο με τη μητέρα όσο και με τον πατέρα.

Η θέση του πατέρα μετά το διαζύγιο: Κατά συνήθεια η επιμέλεια ειδικά μικρών παιδιών πηγαίνει στην μητέρα ενώ δεν υπάρχει στο ελληνικό δίκαιο ο θεσμός της συνεπιμέλειας μετά το διαζύγιο. Πως κρίνετε την κατάσταση αυτή;
Μετά από το διαζύγιο ο ρόλος του πατέρα είναι και πρέπει να είναι ουσιαστικός και σημαντικός. Η ενεργή συμμετοχή του στην καθημερινότητα των παιδιών κρίνεται αναγκαία. Ο βαθμός ενεργής συμμετοχής του πατέρα μετά το διαζύγιο σύμφωνα με έρευνες ιδιαίτερα μετά το 2000 ρυθμίζει καθοριστικά τη μετέπειτα ψυχοσυναισθηματική εξέλιξη και προσαρμογή του παιδιού .Η ενεργή παρουσία και συμμετοχή του πατέρα είναι ωφέλιμη για όλους. Ας μην ξεχνάμε ότι οι γονείς παίρνουν διαζύγιο μεταξύ τους και όχι με τα παιδιά τους. Εκείνο που προέχει είναι να δώσει το πρώην ζευγάρι προτεραιότητα στις ανάγκες και τη ψυχοσυναισθηματική ισορροπία των παιδιών του.
Η κοινή φροντίδα των παιδιών και από τους δύο γονείς είναι η μόνη επιλογή όταν βάλουμε προτεραιότητα μας το συμφέρον του παιδιού. Ανεξάρτητα από την οικογενειακή κατάσταση θα πρέπει είτε πριν το διαζύγιο είτε μετά τα παιδιά να προστατευτούν από διαμάχες , καυγάδες κλπ. Επομένως και οι δύο γονείς έχουν υποχρέωση να φροντίζουν από κοινού το παιδί τους είτε στο ίδιο είτε σε διαφορετικό σπίτι. Έτσι ένα παιδί όταν προέρχεται από το προστατευτικό περιβάλλον της οικογένειας είτε είναι παιδί χωρισμένων γονιών θα απολαμβάνει τη φροντίδα δύο γονέων με ισότιμο και ισορροπημένο τρόπο, ώστε να αναπτυχθεί συναισθηματικά και ψυχικά χωρίς να αισθανθεί την απώλεια του ενός γονέα. Εξ’αυτού ένα από τα βασικά μελήματα και στόχους του σωματείου μας είναι η αλλαγή της νομοθεσίας και η εισαγωγή της από κοινού άσκησης της επιμέλειας μετά το διαζύγιο. Μέχρι τότε εργαζόμαστε ώστε να πείσουμε τους γονείς να συμφωνήσουν να ασκούν από κοινού την επιμέλεια μετά την διάσταση και το διαζύγιο . Με κάθε ευκαιρία και ως υπεύθυνος φορέας κοινωνικής φροντίδας με επίκεντρο της εθελοντικής μας προσφοράς το υπέρτερο συμφέρον του παιδιού, καλούμε για άλλη μια φορά την ελληνική πολιτεία και τα θεσμοθετημένα όργανα της να ανταποκριθούν στο σύγχρονο κάλεσμα και ανάγκη της κοινωνίας να προστατεύσει το δικαίωμα και αδήριτη ανάγκη των παιδιών μας να έχουν στην καθημερινότητα και την ανατροφή τους και τους δύο γονείς.

Ποιός λοιπόν είναι ο στόχος σας για το μέλλον;
Μέσα από αλλαγές στην νομοθεσία και το οικογενειακό δίκαιο, δηλαδή ηπιότερες διαδικασίες σε περίπτωση διαζυγίου, δημιουργία πρόσφορου εδάφους για ουσιαστική ισότητα και μέσα από την συνείδητοποίηση πως το διαζύγιο δεν αλλάζει την σχέση γονεά και παιδιού ευελπιστούμε πως η γονεϊκή ισότητα θα είναι πραγματικότητα κάποια στιγμή. Προσπαθούμε μέσα από δράσεις, σεμινάρια, συγγράματα, ψυχολογική στήριξη κ.λ.π . να μάθουμε από την αρχή στους πολίτες πως οι απλές συναντήσεις του πατέρα με τα παιδιά τόσο πριν όσο και μετά το διαζύγιο δεν συνηγορούν σε μια αποτελεσματική και ομαλή ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών. Απαιτείται ο σύγχρονος πατέρας να συμμετέχει ενεργά στην καθημερινή ανατροφή και διαπαιδαγώγηση του παιδιού του ανεξάρτητα από την οικογενειακή του κατάσταση.

Υ.γ.1 Στον υπέροχο μπαμπά μου που δεν χρειάζεται καμία στατιστική για να αποδείξει πόσο καθοριστική είναι η συμβολή του στην διαμόρφωση της προσωπικότητάς εμένα και του αδερφού μου.
Υ.γ.2 Μαμά σε αγαπάμε αλλά πέρασε η γιορτή της μητέρας.

Sophie Kolliopoulou

About Sophia Kolliopoulou

Ένας μικρός-μικρός τυφώνας γεννημένος μια μέρα του Σεπτέμβρη. Κάθε βράδυ κοιμάται με το σπαθί της στην χώρα του Ποτέ-Ποτέ και κάθε πρωί ξυπνά δικηγόρος. Σιχαίνεται τις ταμπέλες αλλά αν φορούσε μία θα έγραφε «γεννήθηκα για να ελπίζω» με την αγαπημένη της cloche φούστα και ένα ζευγάρι γόβες. Κυνηγός αιώνιων λιακάδων. Και όταν αυτές συννεφιάζουν -γιατί ακόμα και αυτές συννεφιάζουν- γίνονται όμορφες με ένα καλό φίλο, μια κούπα καφέ και τον χιλιοπαιγμένο Armstrong να τραγουδά «give your heart and soul to me and life will always be la vie en rose».