Σε αντίθεση με την Πέπη, δεν έχω προλάβει να στολίσω. Έτσι όπως πάω, θα φτάσουν οι γιορτές και το δέντρο θα είναι ακόμα στην αποθήκη. Δεν ξέρω τι γίνεται με το χρόνο, αλλά οι μέρες περνούν αστραπή και δεν προλαβαίνω να κάνω τίποτα! Άντε να μαζευτούν όλοι για να το στολίσουμε μαζί, όπως άλλωστε αρμόζει… Αλλά τρέχουν όλοι, τρέχω κι εγώ για να μην αφήσω καμία εκκρεμότητα για το 2015. Γιατί το 2015 πρέπει να ξεκινήσει πεντακάθαρο. Να μην έχει ούτε ένα ψεγάδι… ούτε μία αναβολή που να προέρχεται από το 2014.

Γι’ αυτό σου λέω ό,τι είναι να γίνει, κάντο τώρα! Πριν το τέλος της χρονιάς. Παράδειγμα, η Δευτέρα μου ξεκίνησε άσχημα γιατί χάλασε ο σκληρός δίσκος του υπολογιστή. Ε, καλύτερα! Ναι, ναι… Καλύτερα! Μπορεί να εκνευρίστηκα εκείνη τη Δευτέρα και να πήγαν όλα πίσω, αλλά τουλάχιστον έγινε τώρα. Πριν το τέλος του χρόνου! Για φαντάσου να γινόταν με τον ερχομό του 2015…; Τι άποψη θα αποκτούσα αμέσως για το ’15; Τη χειρότερη!

Ας είναι λοιπόν τώρα.  Θα μου πεις «προκαταλήψεις»… Εντάξει, αλλά και ποιος δεν τις έχει όταν γενικώς όλα πάνε στραβά στη ζωή μας; Αν είναι να μας δίνουν κουράγιο και να μας κάνουν να αισθανόμαστε καλύτερα, προτιμώ να σκέφτομαι με τον… παραδοσιακό τρόπο.

Εκτός από τα «τρεχάτε ποδαράκια μου» όμως, έχουμε και τις «τρεχάτε σκέψεις». Από τις πολλές σκέψεις θα καεί και ο δικός μου σκληρός δίσκος. Τι παράξενο όργανο ο εγκέφαλος… Πόσο μας βασανίζει… Αλλά ας μη ξεφεύγω από το θέμα. Σκέψεις, που λέτε, πολλές. Τι απέγινε φέτος αναρωτιέμαι. Λίγο πριν το τέλος το χρόνου μας πιάνουν οι βαθιές περισυλλογές… 1 χρόνος, 12 μήνες, 56 εβδομάδες, 365 μέρες και 8760 ώρες. Τα νούμερα δείχνουν αναλυτικότερα αυτά που κάναμε. Και πώς νιώθω; Περίεργα. Για όσο είσαι παιδί, δεν σκέφτεσαι το χρόνο, τους μήνες, τις εβδομάδες, τις μέρες και τις ώρες. Όλα αυτά έχουν σημασία όντας ενήλικας γιατί κάθεσαι και αναρωτιέσαι τι στόχους πέτυχες, τι κέρδισες, τι έχασες, τις κατάφερες… Αυτό το πράγμα που όσο μεγαλώνεις, περιπλέκεται ανατολικό και δεξιό εγκεφαλικό ημισφαίριο και τα κάνει όλα τόσο δύσκολα, δε μπορώ να τα συλλάβω…

Κάνεις λοιπόν σχέδια και όνειρα, βάζεις και κάνα στόχο εκεί μπας και πετύχεις τίποτα και ο Θεός γελάει. Κάθεται κει πάνω και κάνει άλλα σχέδια για σένα. Ένα απλό προγραμματισμό κάνεις και στο τέλος κάτι θα πάει στραβά. Εδώ ένα δέντρο θέλω να στήσω και μπαίνουν εμπόδια! Έτσι είναι η ζωή. Γεμάτη ανατροπές.

Λέω λοιπόν να το κάνω διαφορετικά για τη νέα χρονιά. Θα γράψω όσα θέλω να πετύχω για να υπάρχουν και να τα βλέπω. Να νιώθω και άσχημα δηλαδή αν κάνω τα… στραβά μάτια.. Έτσι οι σημειώσεις μου θα είναι το δικό μου προσωπικό ευαγγέλιο. Και ο σκοπός είναι να με παρακινούν να πετυχαίνω, όσο περνάει απ’ το χέρι μου, τα όνειρά μου… Εμπρός λοιπόν… Πάρε κι εσύ χαρτί και μολύβι για να ζήσουμε όλοι νέες περιπέτειες because a new (better?) year, awaits!

Vassilia Camara

About Vassilia Camara

Γεννήθηκε στο όμορφο Μόντρεαλ του Καναδά. Πήγε σχολείο αλλά υποστηρίζει με πάθος ότι τα μαθήματα της ζωής είναι το... πραγματικό σχολείο. Εργάζεται στο χώρο των ΜΜΕ τα τελευταία 12 χρόνια στην Πάτρα κάνοντας λίγο πολύ τα πάντα. «Κρυφό» της πάθος η ζωγραφική. Από μικρή θυμάται να πιάνει χαρτί και να ζωγραφίζει με τις ώρες και μια ωραία μέρα στο ξεκάρφωτο την πήρε η αδελφή της από το χέρι και την πήγε σε μια σχολή σχεδίου μόδας. Κάποιες φορές στη ζωή θέλουμε έναν άνθρωπο να μας ταρακουνάει… Εργάζεται στο «thebest.gr» και είναι συνιδιοκτήτρια του «Beau Sillage». Χαλαρώνει με soft jazz, της αρέσει να ταξιδεύει σε δικούς της φανταστικούς κόσμους, αλλά και σε πραγματικούς, βρίσκει ομορφιά σε απλά καθημερινά πράγματα, είναι αισιόδοξη σε σημείο που εκνευρίζει τους άλλους αλλά δε τη νοιάζει και πιστεύει ότι η ευτυχία μπαίνει χωρίς να το καταλάβεις από την πόρτα που ξέχασες ανοιχτή…