Εδώ, στα άλλα μέρη που βρίσκεται το άλλο μισό του Beau Sillage, ξεκινούν τα καλοκαιρινά Φεστιβάλ που πραγματοποιούνται με μεγάλη επιτυχία κάθε χρόνο και προσελκύουν χιλιάδες τουρίστες απ’ όλο τον κόσμο. Ένα από αυτά είναι και το Tam-Tam που γίνεται κάθε Κυριακή γύρω από το μνημείο του George-Étienne Cartier στο Mount Royal Park στο Μόντρεαλ. Έτσι λοιπόν κι εγώ, αποφάσισα να μπω στο ρυθμό των τυμπάνων και να μοιραστώ μαζί σας όλες τις εικόνες που πήρα μαζί μου. Να αναφέρω απλά ότι τράβηξα περίπου 300 φωτογραφίες. Δυσκολεύτηκα να διαλέξω, ωστόσο επέλεξα αυτές που βγάζουν την ατμόσφαιρα του φεστιβάλ.

DSC_0384

DSC_0394

3

Τι να πω πρωτοαναφέρω για το συγκεκριμένο κυριακάτικο event… Αγόρια, κορίτσια, μωρά, γιαγιάδες, παππούδες, σκυλιά και γατιά, ήταν εκεί. Κάθε Κυριακή του καλοκαιριού, οι κάτοικοι του Μόντρεαλ μαζεύονται στο μεγάλο πάρκο και περνάνε την ημέρα τους χαμογελώντας και χορεύοντας υπό τους ήχους των τυμπάνων, σα να μην υπάρχει αύριο. Όλοι μπαίνουν στο χορό. Δεν υπάρχει κάποιος που να μην λικνίζεται και να μην χαίρεται την πανέμορφη ατμόσφαιρα βγαλμένη από την εποχή των λουλουδιών.

10

Σε τρία διαφορετικά σημεία, ομάδες τυμπανιστών χτυπούσαν ρυθμικά τα μουσικά όργανα και “καλούσαν” τον ανέμελο κόσμο να διασκεδάσει μαζί τους. Με κλειστά τα μάτια και τα χέρια στον αέρα, άφηναν τον εαυτό τους ελεύθερο χρωματίζοντας με έντονα χρώματα την υπέροχη καλοκαιρινή μέρα. Άλλοι πάλι, ξάπλωναν στο απέραντο πράσινο κάνοντας ηλιοθεραπεία, και μερικοί έπαιζαν διάφορα σπορ όπως φρίσμπι. Ανεβαίνοντας το βουνό, συνάντησα μια μεγάλη ομάδα ακροβατών, παιδιά που έπαιζαν sumo προκαλώντας αστείρευτο γέλιο, και ακόμα πιο ψηλά πραγματοποιούνταν οι μεσαιωνικές μάχες LARP με πολεμιστές οπλισμένοι με αυτοσχέδια σπαθιά και πανοπλίες!

Καθώς κατέβαινα από το βουνό, συνάντησα την ομάδα “Brigade du bonheur, de l’amour et de la paix” η οποία χάριζε αγκαλιές στους περαστικούς. Δεν θα πω ψέματα… στην αρχή σάστισα και παραξενεύτηκα και προσπάθησα να το αποφύγω, αλλά όσο κι αν χαμογέλασα “ειρωνικά” με την κίνηση, η αγκαλιά δεν ήταν και τόσο τραγική όσο νόμιζα. Με έκανε να αισθανθώ υπέροχα!

DSC_0497

9

1

Το ντύσιμο είναι απλό και εντελώς ανεπιτήδευτο. Το μόνο που τους νοιάζει είναι ο χορός, η ξάπλα στο καταπράσινο γρασίδι και να ζήσουν την κάθε στιγμή. Δεν θέλει και πολύ ανάλυση… δεν υπάρχει διαδικασία διότι τα πράγματα είναι απλά και όπως νιώθει ο καθένας. Όπως ήταν φυσικό, μπήκα κι εγώ στο ρυθμό και αφέθηκα στους ήχους της μουσικής, στις εικόνες γύρω μου, στα αληθνινά χαμόγελα απλών ανθρώπων και στην ανεμελιά που λείπει από μέσα μας.

DSC_0476

DSC_0574

DSC_0525

Το Tam-Tam

Το Tam-Tam είναι το ανεπίσημο όνομα του free φεστιβάλ και έχει ονομαστεί έτσι καθώς αναφέρεται στα τύμπανα που αποτελούν το κεντρικό στοιχείο της συγκέντρωσης. Χιλιάδες τυμπανοπαίκτες, χορευτές, μικροπωλητές και επισκέπτες συγκεντρώνονται κάθε Κυριακή, καταλαμβάνοντας το μεγαλύτερο μέρος του ανοιχτού χώρου στην ανατολική άκρη του Mount Royal Park. Το Tam-Tam συνήθως ξεκινά γύρω στις 10:30 το πρωί και συνεχίζεται μέχρι το ηλιοβασίλεμα και δεν υποστηρίζεται από σπόνσορες καθώς λειτουργεί ως μια αυθόρμητη εκδήλωση. Ως εκ τούτου, είναι δύσκολο να εντοπίσουν πότε πρωτοξεκίνησε ή ποια ήταν τα κίνητρα του πρώτου Tam-Tam. Ίσως γι’ αυτό να είναι τόσο πετυχημένο και διασκεδαστικό!

DSC_0499

DSC_0454

DSC_0474

Το Παρελθόν

Οι Κυριακάτικες συναθροίσεις στο Mount Royal Park έγιναν δημοφιλείς όταν το πάρκο εγκαινιάστηκε το 1876, και ο σχεδιασμός του το έκανε πάντα ένα δημοφιλές προορισμό για πικνίκ και ηλιοθεραπεία. Ανεπίσημα στοιχεία δείχνουν ότι οι πρώτοι που ξεκίνησαν τα τύμπανα στο μνημείο Cartier ήταν στα μέσα της δεκαετίας του 1960 όταν μια ομάδα φοιτητών από τις Δυτικές Ινδίες που ζούσε στην περιοχή, κανόνιζε να συναντηθεί στο μνημείο για να παίξει τύμπανα ώστε να αποφευχθεί η διατάραξη των γειτόνων.

DSC_0455

DSC_0447

DSC_0624

Ωστόσο, εναλλακτικά ανεπίσημα στοιχεία δείχνουν πιο πρόσφατες χρονολογίες που υποστηρίζουν ότι ξεκίνησε το 1992. Άλλα πάλι στοιχεία θέλουν το Tam-Tam να έγινε ένα στοιχείο της αντικουλτούρας σκηνής του Μόντρεαλ. Σύμφωνα με αυτά, το φεστιβάλ χρονολογείται το 1976 την ημέρα εορτασμού του Saint-Jean-Baptiste Day. Η συγκεκριμένη ημέρα γέμιζε με εορταστικές εκδηλώσεις που πραγματοποιούντο εξ ολοκλήρου στην περιοχή του βουνού. Στην περίπτωση αυτή, το βουνό έγινε η παιδική χαρά για τη νεολαία της πόλης και της αντικουλτούρας, με ολοήμερη μουσική και φωτιές γιορτής που κρατούσαν όλη νύχτα. Η ζημιά στο πάρκο δε, ήταν τόσο μεγάλη που η πόλη αποφάσισε να μην ξαναχρησιμοποιήσει το βουνό για μεγάλης κλίμακας οργανωμένες εκδηλώσεις.

DSC_0422

DSC_0400

DSC_0408

Το Παρόν

Σήμερα το Tam-Tam εξακολουθεί να επικεντρώνεται στα τύμπανα, αλλά έχει εξελιχθεί για να περιλαμβάνει μικροπωλητές, DJs, καλλιτέχνες, εκθέσεις και άλλα πολλά.

DSC_0418

DSC_0493

DSC_0611

Μάλιστα, αξίζει να σημειωθεί ότι λόγω της «laissez-faire» στάσης που χαρακτηρίζει τα φεστιβάλ, η χρήση ναρκωτικών και η δημόσια κατανάλωση αλκοόλ είναι ανεκτή μέχρι ενός βαθμού. Το Tam-Tam συνδέεται στενά με την ψυχαγωγική κουλτούρα των ναρκωτικών, ειδικά της μαριχουάνα, και ενώ η αστυνομία του Μόντρεαλ είναι γενικά παρούσα, τείνει να αγνοεί την κατανάλωση αλκοόλ και κάνναβης. Ο γενικός κανόνας που παρατηρήθηκε από τους Μοντρεαλίτες και γίνεται σεβαστή από την αστυνομία, είναι η διακριτικότητα, η μετρίαση και η μη κατανάλωση παρουσία παιδιών.

Πέρασα ένα όμορφο σαββατοκύριακο. Γεμάτο υπέροχες εικόνες που θα μείνουν μαζί μου για να θυμάμαι. Σε έναν πλανήτη που δεν σταματά να γυρίζει, καλό είναι να πατάς που και που φρένο για να συλλέγεις στιγμές. Στιγμές έντονες, γεμάτες χρώμα για να δημιουργήσεις το δικό σου μοναδικό ουράνιο τόξο!

7DSC_0603

6

Vassilia Camara

About Vassilia Camara

Γεννήθηκε στο όμορφο Μόντρεαλ του Καναδά. Πήγε σχολείο αλλά υποστηρίζει με πάθος ότι τα μαθήματα της ζωής είναι το... πραγματικό σχολείο. Εργάζεται στο χώρο των ΜΜΕ τα τελευταία 12 χρόνια στην Πάτρα κάνοντας λίγο πολύ τα πάντα. «Κρυφό» της πάθος η ζωγραφική. Από μικρή θυμάται να πιάνει χαρτί και να ζωγραφίζει με τις ώρες και μια ωραία μέρα στο ξεκάρφωτο την πήρε η αδελφή της από το χέρι και την πήγε σε μια σχολή σχεδίου μόδας. Κάποιες φορές στη ζωή θέλουμε έναν άνθρωπο να μας ταρακουνάει… Εργάζεται στο «thebest.gr» και είναι συνιδιοκτήτρια του «Beau Sillage». Χαλαρώνει με soft jazz, της αρέσει να ταξιδεύει σε δικούς της φανταστικούς κόσμους, αλλά και σε πραγματικούς, βρίσκει ομορφιά σε απλά καθημερινά πράγματα, είναι αισιόδοξη σε σημείο που εκνευρίζει τους άλλους αλλά δε τη νοιάζει και πιστεύει ότι η ευτυχία μπαίνει χωρίς να το καταλάβεις από την πόρτα που ξέχασες ανοιχτή…