Αγάπη είναι το νερό που κατοικεί στα μάτια

κι όταν εμπόδια συναντά, πηδάει και δακρύζει

Αγάπη είναι ο Θάνατος μ’ εσένα στο πλευρό μου

μες στους λυγμούς των ουρανών και μέσα στο λιοπύρι

Αγάπη είναι ο γιαλός και ενός πουλιού το ύψος

είναι η νύχτα των βουνών που τρέμει το σκοτάδι

Αγάπη είναι ν’ αγαπώ τον κάθε σου εφιάλτη

 

Είναι η αγάπη ένα παλιό δημοτικό τραγούδι

τα πόδια μας κυκλώνουνε τα χείλη όσα κατέχουν

Είναι η αγάπη δρέπανο και κόβει ό,τι ανθίζει

Είναι η αγάπη βλάσφημη, όποιον σιωπά αφορίζει

 

Είναι η αγάπη ένας βυθός και ο πνιγμός συμφέρει

η προδοσία να ριχτείς στης πλάσης το καρτέρι

Είναι η αγάπη κίνδυνος, ποθείς να μην γλιτώσεις

 

Αχ η αγάπη μ’ έβλαψε κι ευγνώμων θα της είμαι

Δεν θα γεράσουμε ποτέ, ακούς γλυκιά μου νιότη

Αχ η αγάπη μ’ άφησε στην μοναξιάς τον ήλιο

Μία πληγή να αγαπώ, μία πληγή να οργώνω

 

Γλυκιά μου νιότη αν μ’ ακούς, δεν θέλω να πεθάνω

από τα μαύρα μάτια της να βγω, να μπω στο μαύρο χώμα

Christos Koukis

About Christos Koukis

Ήθελε τόσο να μεγαλώσει και τα κατάφερε στην Αθήνα. Ήθελε τόσο να σπουδάσει σε ένα πιο βαρετό ίδρυμα από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο μα στάθηκε άτυχος. Ήθελε τόσο να ταξιδέψει σε πολλά και διαφορετικά μέρη που κάπου ανάμεσα ξέχασε το μυαλό του. Η κακιά η ώρα τον έκανε ποιητή και του μπέρδεψε μια μελωδία στην γλώσσα. Λατρεύει την σοκολάτα και κάθε παράγωγο της φαντασίας. Δεν του αρέσει να μιλάει για τον εαυτό του όταν είναι μπροστά ο ίδιος. Πάντα θυμάται πως δεν είναι όσα λένε οι άλλοι πως είναι.