Παραμονή Χριστουγέννων σήμερα και αισθάνομαι ότι σιγά σιγά (πολύ σιγά) φεύγει ένα κομμάτι βάρους που έχει σταθεί σαν βράχος στο στομάχι. Δεν μπορώ να πω πως έχω καταλάβει ότι βρισκόμαστε μια ανάσα πριν το τέλος μια δύσκολης και ψυχοφθόρας χρονιάς… Όπως και πολλοί φαντάζομαι… Και σε αυτό το σημείο κοιτάζοντας στον καθρέφτη μου, συνειδητοποιώ ότι στέκομαι μόνη. Δεν υπάρχει κανείς δεξιά ή αριστερά να μου κρατήσει το χέρι και να μου πει «όλα θα πάνε καλά». Και αυτό είναι που κάνει έναν άνθρωπο να δοκιμάζεται αληθινά. Σε εκείνο το κομβικό σημείο του τέλους ενός έτους, που όσο κλισέ και να ακούγεται, είναι η στιγμή που αναλογίζεσαι, αναθεωρείς και αποφασίζεις για το πως τελικά θέλεις να πορευτείς.

Τα Χριστούγεννα έχουν την μαγική ικανότητα να φέρνουν στην επιφάνεια πολλά και διαφορετικά συναισθήματα. Και είναι λογικό. Συμβαίνει σε πολλούς. Αλλά είναι μια ευκαιρία. Και ιδανική θα έλεγα. Μια ευκαιρία να κάνεις ένα βήμα πίσω, να κλείσεις τα μάτια και να πάρεις μια βαθιά και γερή ανάσα, και όταν την πάρεις να τα ανοίξεις και να χαμογελάσεις και να δώσεις στον εαυτό σου ένα «μπράβο». Αυτά που μπόρεσες τα έκανες. Κι αν δεν τα έκανες στο 100%, θα προσπαθήσεις να τα κάνεις.

Το δικό μου μότο, κι όσοι με γνωρίζουν το ξέρουν, είναι πως ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει. Και το πιστεύω. Υπάρχει λόγος που βρίσκεσαι στο σημείο που βρίσκεσαι. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Ή αν δεν πιστεύεις στο “τυχαίο”, τότε το σημείο στο οποίο βρίσκεσαι είναι σίγουρα σημειολογικό.

Τα Χριστούγεννα, ειδικά αυτές τις δύσκολες εποχές που διανύουμε, δεν έχουν σημασία τα δώρα, το φαγητό, τα γλυκά και η διασκέδαση. Είναι μια γιορτή που πρέπει να σε πλημμυρίζει χαρά και αισιοδοξία για το μέλλον. Γιατί κλείνει μια πόρτα και ανοίγει μια άλλη. Επιβάλλεται λοιπόν να μην αυτομαστιγωνόμαστε για το παρελθόν. Αντιθέτως, το παρελθόν – κοντινό ή μακρινό – θα πρέπει να είναι ο οδηγός που θα μας βοηθήσει να κινηθούμε σε μια – όσο το δυνατό – πιο ορθή κατεύθυνση.

Επιθυμώ να κλείσω με μια ευχή. Εύχομαι αυτά τα Χριστούγεννα να λάμψει η ψυχή σου από εκείνο το «μπράβο» που θα δώσεις στον εαυτό σου και να του πεις ότι «όλα θα πάνε καλά», γιατί η σημασία να το λες εσύ σε σένα είναι αξία ανεκτίμητη.

Καλά Χριστούγεννα!

Vassilia Camara

About Vassilia Camara

Γεννήθηκε στο όμορφο Μόντρεαλ του Καναδά. Πήγε σχολείο αλλά υποστηρίζει με πάθος ότι τα μαθήματα της ζωής είναι το... πραγματικό σχολείο. Εργάζεται στο χώρο των ΜΜΕ τα τελευταία 12 χρόνια στην Πάτρα κάνοντας λίγο πολύ τα πάντα. «Κρυφό» της πάθος η ζωγραφική. Από μικρή θυμάται να πιάνει χαρτί και να ζωγραφίζει με τις ώρες και μια ωραία μέρα στο ξεκάρφωτο την πήρε η αδελφή της από το χέρι και την πήγε σε μια σχολή σχεδίου μόδας. Κάποιες φορές στη ζωή θέλουμε έναν άνθρωπο να μας ταρακουνάει… Εργάζεται στο «thebest.gr» και είναι συνιδιοκτήτρια του «Beau Sillage». Χαλαρώνει με soft jazz, της αρέσει να ταξιδεύει σε δικούς της φανταστικούς κόσμους, αλλά και σε πραγματικούς, βρίσκει ομορφιά σε απλά καθημερινά πράγματα, είναι αισιόδοξη σε σημείο που εκνευρίζει τους άλλους αλλά δε τη νοιάζει και πιστεύει ότι η ευτυχία μπαίνει χωρίς να το καταλάβεις από την πόρτα που ξέχασες ανοιχτή…