Στρέψη, στροβίλισμα, ελικοειδής στροφή… Επιφάνειες που έχουν υποστεί στρέψη παρουσιάζονται τόσο στο χώρο της αρχιτεκτονικής όσο και σε αυτόν της ένδυσης. Οι αρχιτέκτονες χρησιμοποιούν την τεχνική της στρέψης ως επί το πλείστον σε πολυώροφα κτίρια, επιδιώκοντας μέσω των ασυνήθιστων σχημάτων τους να δώσουν ταυτότητα στο αστικό περιβάλλον. Οι σχεδιαστές μόδας δημιουργούν ελεύθερης ροής ενδύματα, που θα απελευθερώσουν την ενδυμασία από τους περιορισμούς των κάθετων και οριζόντιων αξόνων του υφάσματος, αφήνοντάς το να στραφεί γύρω από το σώμα.

Σύμφωνα με τον αρχιτέκτονα Karel Vollers, ο όρος “στρέψη” χρησιμοποιείται συγκεκριμένα στην αρχιτεκτονική για να περιγράψει ένα κτίριο που αποτελείται από επίπεδα, τα οποία εκτείνονται οριζοντίως, καθώς περιστρέφονται γύρω από έναν κάθετο άξονα. Ο άξονας αυτός βρίσκεται συνήθως στο κέντρο της κατασκευής και γύρω του στρέφονται οι πτέρυγες. Ο άξονας αυτός θα μπορούσε να παραλληλιστεί με το ανθρώπινο σώμα, καθώς στην περίπτωση της ενδυμασίας, αποτελεί τον άξονα γύρω από τον οποίο στρέφεται το ύφασμα.

Εικόνα4

Αρχικά, στο χώρο της αρχιτεκτονικής, οι προτάσεις στρεφόμενων επιφανειών παρουσιάστηκαν ως ουτοπίες. Τη δεκαετία του ’60, ο Noriaki Kurokawa σχεδίασε την Helix City, ένα όραμα για το Τόκυο, προτείνοντας πολλές παραλλαγές στις στρέψεις των σχημάτων, τα οποία αποτελούνταν από επίπεδα που διαμορφώνονταν από ποικίλους ορθογωνικούς όγκους. helix city

Από τη δεκαετία του ’90 και έπειτα, οι ιδέες αυτές εμφανίστηκαν ολοένα και περισσότερο σε διαγωνισμούς και σε μελέτες σκοπιμότητας ανά τον κόσμο. Τα σχέδια αυτά χαρακτηρίζονται από μία αυξανόμενη ογκομετρική πολυπλοκότητα, η οποία σχετίζεται με την ανάπτυξη της τεχνολογίας, μιας και τα συστήματα ψηφιακού σχεδιασμού παίζουν σημαντικό ρόλο στην πορεία και την εξέλιξη αυτών των ιδεών.

Ο Vollers, σε συνεργασία με τον Pi de Bruijn σχεδιάζει ένα κτίριο-τοπόσημο 150 μέτρων ύψους, στην καινούρια περιοχή γραφείων του Άμστερνταμ (1998). Το κτίριο αυτό αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της χρήσης στρεφόμενων σχημάτων με σκοπό να δημιουργήσουν μια οπτική σχέση μεταξύ διαφορετικών κατευθύνσεων σε έναν αστικό χώρο. Το ψηλότερο σημείο του όγκου ευθυγραμμίζεται με τον ορθογωνικό κάνναβο της γειτονιάς, ενώ η πρόσοψη στο κάτω μέρος της εκτείνεται παράλληλα σε μία λεωφόρο, που διασταυρώνεται διαγωνίως με τον κάνναβο. Οι δύο διασταυρούμενοι όγκοι είναι επεξεργασμένοι ως τέσσερις πανομοιότυπες πτέρυγες υποβασταζόμενες από ένα κυλινδρικό πυρήνα από σκυρόδεμα που φιλοξενεί σκάλες, ασανσέρ και υπηρεσίες.

Εικόνα5

Ο Daniel Libeskind, σε συνεργασία με τους Zaha Hadid, Arata Isozaki and Pier Paolo Maggiora το 2004 κερδίζουν το διαγωνισμό για την αναδιαμόρφωση της Fiera στο Μιλάνο, θέλοντας να δημιουργήσουν ένα διαφορετικό ορίζοντα της περιοχής μέσω της ετερογένειας των αρχιτεκτονικών μορφών. Η τεχνική της στρέψης έχει χρησιμοποιηθεί σε έναν από τους ουρανοξύστες της πρότασης, ο οποίος είναι κυλινδρικός, γύρω από αυτόν μια πτέρυγα στρέφεται υπό περίπου 45ο και το πλέγμα των διαγωνίων της πρόσοψης διαπλατύνεται προς τα πάνω.

Εικόνα3

Στο χώρο της ένδυσης, οι σχεδιαστές άλλοτε στρέφουν και τυλίγουν το ύφασμα γύρω από το σώμα για να “απορρίψουν” τους κάθετους και οριζόντιους άξονές του και άλλοτε στρέφουν και στροβιλίζουν τις ραφές του για να δημιουργήσουν πιο γλυπτικά ενδύματα. Η σχεδιάστρια μόδας Shelley Fox γοητευμένη από την ικανότητα του αρχιτέκτονα Vollers να δημιουργεί επιφάνειες από ευθείες γραμμές και ποικίλες περιστροφές, άρχισε να περιστρέφει τα κομμάτια του υφάσματος για να αναπτύξει μια σειρά από ιδιόμορφα σχήματα. Εφαρμόζει μαθηματικές αρχές στα ενδύματά της με σκοπό να εξισορροπήσει την κατασκευή τους ενάντια στη γεωμετρίας του σώματος.

Ο Junya Watanabe στρέφει το ύφασμα γύρω από το πάνω μέρος του σώματος για να δημιουργήσει εξίσου γλυπτικές και αρχιτεκτονικές μορφές. Συχνά μεταχειρίζεται τη σπείρα για να ελέγξει τη μορφοποίηση των αναλογιών του ενδύματος ακολουθώντας και ενισχύοντας τις “στροφές” του υφάσματος. Στη συλλογή του τόσο για την άνοιξη/καλοκαίρι 2008 όσο και για το φθινόπωρο/χειμώνα του ίδιου έτους, χρησιμοποιεί κυρίως ένα κομμάτι ύφασμα, το οποίο περιστρέφει γύρω από το σώμα δημιουργώντας ασύμμετρα σχήματα και ποικίλες αναδιπλώσεις, τάση που έκτοτε ακολουθείται από πολλούς σχεδιαστές μέχρι και σήμερα…

Untitled-1 2

Elena Xipolia

About Elena Xipolia

Η Έλενα είναι Αρχιτέκτονας και μέλος της ομάδας Krama. Σπούδασε αρχικά Ανακαίνιση και Αποκατάσταση Κτιρίων αλλά ποτέ δε ξέχασε τον βασικό της στόχο και αυτός δεν ήταν άλλος από την Αρχιτεκτονική. Υποστηρίζει πως η αρχιτεκτονική είναι τρόπος ζωής, γι’ αυτό και κατά καιρούς έχει κάνει πολλές εθελοντικές εργασίες. Της αρέσει η απλότητα και εκτιμά το οτιδήποτε vintage. Αγαπημένο της μότο «η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά»…Μέχρι τώρα σχεδίαζε ρούχα μόνο στον ύπνο της, αλλά αποφάσισε πως ήρθε η ώρα να το κάνει πραγματικότητα. Αν και κάποιες φίλες της την αποκαλούν “Madame Figaro”, την εξιτάρει η περιπέτεια και θα ‘θελε να κάνει extreme sports πριν ακόμα μεγαλώσει κι άλλο…!