Όταν ήμουν μικρή και μου συνέβαινε κάτι άσχημο ή αναπάντεχο, η γιαγιά μου έλεγε «κοριτσάκι μου, να θυμάσαι ότι κάθε εμπόδιο είναι για καλό». Είναι μια από τις πολλές συμβουλές της γιαγιάς μου που έχει μείνει βαθιά χαραγμένη στο μυαλό μου. Κι όταν κάποιος άλλος το χρησιμοποιεί, αναρωτιέμαι αν το είπε και σε εκείνους η δική τους γιαγιά. Μικρή δεν πολυκατανοούσα αυτή τη φράση. Ωστόσο είχε μια μαγική ικανότητα να κάνει όλα τα άσχημα να φαίνονται όχι και τόσο τραγικά και μου έδινε τη δύναμη να βλέπω με μια άλλη ματιά τις εκάστοτε καταστάσεις.

Η ανθρώπινη φύση είναι πολύπλοκη και οι συγκυρίες καμιά φορά μας βάζουν δύσκολα και μας κάνουν αδύναμους. Ο τρόπος όμως που επιλέγουμε να κινηθούμε και να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα είναι αυτός που μας κάνει να διαφέρουμε από τους υπολοίπους. Είναι εκείνοι δηλαδή -οι εκλεκτοί τους αποκαλώ εγώ- που διαθέτουν τη γενναιότητα να έρχονται μούρη με μούρη με το πρόβλημα και να το λύνουν, παρά το μέγεθος του.

Μερικές φορές δεν έχουμε άλλη επιλογή παρά να ξεπερνάμε τα εμπόδια που εμφανίζονται μπροστά μας. Οι λεγόμενες δοκιμασίες όπως θέλω εγώ να τις αποκαλώ. Και η ζωή είναι γεμάτη από αυτές. Κι όταν έρχεται εκείνη η στιγμή έχουμε δυο επιλογές: ή να τα παρατήσουμε και να «πεθάνουμε» ή να σηκωθούμε και να της δείξουμε τι αξίζουμε γιατί πολύ απλά κανείς δεν ξέρει τι κρύβεται πίσω από αυτό το εμπόδιο. Όπως για παράδειγμα συμβαίνει στην παρακάτω ιστορία…

Στην αρχαιότητα, ένας βασιλιάς κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού, ήρθε αντιμέτωπος με έναν βράχο στο δρόμο του. Στη συνέχεια, κρύφτηκε για να παρακολουθήσει αν κάποιος θα αφαιρούσε τον τεράστιο βράχο. Μερικοί από τους πλουσιότερους εμπόρους και τους αυλικούς του βασιλιά περπάτησαν γύρω από αυτό. Άλλοι πάλι κατηγόρησαν τον βασιλιά για τους κακοφτιαγμένους δρόμους. Κανείς όμως δεν έκανε τίποτα για να απομακρύνει τον βράχο από το δρόμο.

Στη συνέχεια, ήρθε ένας χωρικός με ένα φορτίο από λαχανικά. Πλησιάζοντας το βράχο, ο αγρότης προσπάθησε να τον μετακινήσει στην άκρη του δρόμου και μετά από αρκετή πίεση, θέληση και δύναμη, το πέτυχε.

Έπειτα ο χωρικός, θέλοντας να συνεχίσει τη διαδρομή του, πρόσεξε ότι στο σημείο που ήταν εκεί ο βράχος, υπήρχε ένας σάκος. Ο σάκος περιείχε πολλά χρυσά νομίσματα και ένα σημείωμα από τον βασιλιά που έγραφε ότι ο χρυσός ανήκε σε εκείνον που θα μετακινούσε το βράχο. Ο χωρικός έμαθε αυτό που πολλοί από εμάς δεν καταλαβαίνουν: Ότι κάθε εμπόδιο αποτελεί μια ευκαιρία να βελτιώσει την κατάστασή μας.

Τι θα κάνατε εσείς αν η ζωή σας έβαζε παρόμοιο εμπόδιο; Θα λυγίζατε και θα κλαίγατε με μαύρο δάκρυ ή θα κάνατε ό,τι ήταν δυνατό για να το παλέψετε;

Vassilia Camara

About Vassilia Camara

Γεννήθηκε στο όμορφο Μόντρεαλ του Καναδά. Πήγε σχολείο αλλά υποστηρίζει με πάθος ότι τα μαθήματα της ζωής είναι το... πραγματικό σχολείο. Εργάζεται στο χώρο των ΜΜΕ τα τελευταία 12 χρόνια στην Πάτρα κάνοντας λίγο πολύ τα πάντα. «Κρυφό» της πάθος η ζωγραφική. Από μικρή θυμάται να πιάνει χαρτί και να ζωγραφίζει με τις ώρες και μια ωραία μέρα στο ξεκάρφωτο την πήρε η αδελφή της από το χέρι και την πήγε σε μια σχολή σχεδίου μόδας. Κάποιες φορές στη ζωή θέλουμε έναν άνθρωπο να μας ταρακουνάει… Εργάζεται στο «thebest.gr» και είναι συνιδιοκτήτρια του «Beau Sillage». Χαλαρώνει με soft jazz, της αρέσει να ταξιδεύει σε δικούς της φανταστικούς κόσμους, αλλά και σε πραγματικούς, βρίσκει ομορφιά σε απλά καθημερινά πράγματα, είναι αισιόδοξη σε σημείο που εκνευρίζει τους άλλους αλλά δε τη νοιάζει και πιστεύει ότι η ευτυχία μπαίνει χωρίς να το καταλάβεις από την πόρτα που ξέχασες ανοιχτή…