Σύμφωνα με τα λόγια του αγαπημένου  Λεονάρντο  Ντα  Βίντσι,  στην  «Πραγματεία περί  ζωγραφικής»:  “Κάθε  πράγμα  επιθυμεί  από  την  φύση  του να  παραμένει  στην  αρχική  του  κατάσταση.  Το ύφασμα  που  έχει  το  ίδιο  πάχος  και  την  ίδια πυκνότητα  στην  καλή  και  την  ανάποδη  όψη του,  θέλει  να  παραμένει  επίπεδο.  Εάν  λοιπόν κάποια  πτυχή  ή  κάποια  σούρα  το  υποχρεώσει να αλλάξει αυτή την κατάσταση, η δύναμη από την  φύση  της,  θα  βρεθεί  στο  σημείο  της  πιο δυνατής πίεσης…”.

Η έννοια της πτύχωσης έχει κερδίσει έδαφος σε διαφορετικούς τομείς καταλαμβάνοντας ένα σημαντικό “χώρο” κάθε φορά με ποικίλες ερμηνείες. Μέσω των πτυχώσεων, δημιουργείται ένα παιχνίδισμα ανάμεσα στο φως και τη σκιά, καθώς η μορφή που δημιουργείται ενώ φαντάζει απλή, στην ουσία αποτελείται από πλήθος τμημάτων που δημιουργούν χώρους οι οποίοι ακολουθούν μια ομαλή αλλά και αδιάκοπη κίνηση.

Συνεχίζοντας τα παραδείγματα από το προηγούμενο post, θα δούμε αξιόλογες εφαρμογές που ακολουθούν στην ουσία την ίδια λογική αλλά με διαφορετικό τρόπο. Ο αρχιτέκτονας  Frank  Gehry  μεγαλουργεί για ακόμα μια φορά με τη δημιουργία μιας ειδικής κατασκευής στο εσωτερικό του καταστήματος του σχεδιαστή  μόδας  Issey  Miyake στην Νέα  Υόρκη. Ο  αρχιτέκτονας γνωρίζοντας την αγάπη του Miyake για τις πτυχώσεις, διαμόρφωσε  μια  κυματοειδή  λωρίδα από  μέταλλο,  του  οποίου  η  μάζα παραμορφώνεται  δημιουργώντας  πρόσθετες  καμπύλες και  αναδιπλώσεις.  Η  κίνηση  περνάει  από  πτυχή  σε  πτυχή  χωρίς  να  ακολουθείται  κάποια συμμετρία, δημιουργώντας ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα στο εσωτερικό του κτιρίου.

miyake - tribeca

Γνωστά στον χώρο της αρχιτεκτονικής είναι επίσης τα κτίρια-κορδέλα, τα οποία ονομάζονται έτσι εξαιτίας της λογικής που τα διέπει. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το “Eyebeam”, δημιουργία των αρχιτεκτόνων Diller+Scofidio, οι οποίοι χρησιμοποιώντας την πτύχωση κέρδισαν το  διαγωνισμό  για  το  Museum of  Art  and  Technology  της  Νέας  Υόρκης . Το κτίριο διαμορφώνεται από μια εύκαμπτη κορδέλα, η οποία καθώς κυματίζει, χωροθετεί την παραγωγή (ατελιέ) στην μια πλευρά και την παρουσίαση  (μουσείο/θέατρο) στην άλλη. Μέσω της αναδίπλωσης, το πάτωμα γίνεται τοίχος, στη συνέχεια μετατρέπεται πάλι  σε  πάτωμα  και  ξανά  σε  τοίχο,  κ.λ.π.  Με  κάθε  αλλαγή  της  κατεύθυνσης,  η  κορδέλα “αγκαλιάζει” τον εκάστοτε χώρο δίνοντας την αίσθηση της συνέχειας καθ’ όλο το ύψος της κατασκευής.

diller+scofidio

Στο χώρο της μόδας και συγκεκριμένα για τον σχεδιαστή Junya Watanabe, η έννοια της πτύχωσης παίρνει μια άλλη διάσταση. Ο τρόπος που μεταχειρίζεται το ύφασμα είναι αξιοθαύμαστος. Για εκείνον, το ένδυμα αποτελείται από ένα λαβύρινθο από γωνίες και σχισμές, τις οποίες αντιμετωπίζει ξεχωριστά ως ένα κενό και κάθε ένα από αυτά διερευνάται σαν έναν μικρόκοσμο που αναπτύσσεται καθώς το ένδυμα παίρνει σχήμα. Στην προσπάθειά του να απομακρυνθεί από τα συμβατικά σχήματα, εξερεύνησε την τεχνική του origami στη συλλογή του φθινόπωρο/χειμώνας 2000, σχεδιάζοντας  εντυπωσιακά φορέματα  από  κυψελοειδή  υφάνσεις  που  ξεδιπλώνονταν  και  πτυχώνονταν, καθώς εφάρμοζαν στο ανθρώπινο σώμα. Παρήγαγε έτσι μια σειρά κυματοειδών φορεμάτων  που  λειτουργούσαν  ως  κουκούλι  γι’  αυτόν  που  τα  φορούσε,  οδηγώντας  το κενό να στροβιλιστεί μέσα στη πυκνότητα, καθώς έπαιρνε τη μορφή οργανικών σχημάτων.

Junya Watanabe

Unfold Yourself my ArchiTailor friends…

Elena Xipolia

About Elena Xipolia

Η Έλενα είναι Αρχιτέκτονας και μέλος της ομάδας Krama. Σπούδασε αρχικά Ανακαίνιση και Αποκατάσταση Κτιρίων αλλά ποτέ δε ξέχασε τον βασικό της στόχο και αυτός δεν ήταν άλλος από την Αρχιτεκτονική. Υποστηρίζει πως η αρχιτεκτονική είναι τρόπος ζωής, γι’ αυτό και κατά καιρούς έχει κάνει πολλές εθελοντικές εργασίες. Της αρέσει η απλότητα και εκτιμά το οτιδήποτε vintage. Αγαπημένο της μότο «η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά»…Μέχρι τώρα σχεδίαζε ρούχα μόνο στον ύπνο της, αλλά αποφάσισε πως ήρθε η ώρα να το κάνει πραγματικότητα. Αν και κάποιες φίλες της την αποκαλούν “Madame Figaro”, την εξιτάρει η περιπέτεια και θα ‘θελε να κάνει extreme sports πριν ακόμα μεγαλώσει κι άλλο…!