Φαντάσου να μπορούσες να πεις – και πιο σημαντικό – να πιστεύεις μόνο την αλήθεια; Όχι την μισή, ούτε την «αθώα» ούτε κάποιο γκρίζα απόχρωση… Μόνο την αγνή, όμορφη και… ανόθευτη αλήθεια.

Αν μπορούσα να διαλέξω μια υπερδύναμη, θα ήταν να ξεχωρίζω την αλήθεια από το ψέμα. Θα περπατούσα σε δημόσιους χώρους, θα κρυφάκουγα συζητήσεις και θα διαισθανόμουν αν είναι ειλκρινείς ή όχι. Μπορεί να θυμάσαι και την ταινία “Ο Ψευταράς” με τον Τζίμ Κάρει. Ο ηθοποιός υποδυόταν τον πετυχημένο δικηγόρο Φλέτσερ Ριντ ο οποίος έχτισε καριέρα βασιζόμενος στο ψέμα. Ο Φλέτσερ είχε υποσχεθεί να πάει στο πάρτι του γιου του, αλλά δεν εμφανίστηκε, λέγοντας ψέματα πως είχε πολύ δουλειά. Τότε ο γιος του κάνει μια ευχή: Για μια μέρα ο πατέρας του να μη μπορεί να πει ψέματα. Η ευχή πετυχαίνει ανγκάζοντας τον Φλέτσερ να είναι ωμά ειλικρινής με όποιον συναντούσε μπροστά του!

Πόσο συναρπαστικό θα ήταν αυτό! Αλλά και πόσο σοκαριστικό και ανησυχητικό συνάμα!

Αλλά μιας και μιλάμε για αλήθειες, το πιο σημαντικό θα ήταν να χρησιμοποιούσα τις υπερδυνάμεις μου για να ακούσω τις δικές μου φωνές. Από το αυστηρό εσωτερικό κριτή, τον υπέρμετρο εγωιστή γεμάτο απόψεις, στις φωνές του παρελθόντος και της ανατροφής. Έτσι θα μπορούσα να ξεχωρίζω, χωρίς κανένα δισταγμό, αλήθειες και ψέματα.

Ωστόσο όσο και να θέλεις να λες την αλήθεια και μόνο την αλήθεια στον εαυτό σου, υπάρχουν στιγμές που ο αυστηρός κριτής του εσωτερικού σου κόσμου επιστρέφει και θα επιμένει στο ψέμα. Και καμιά φορά μεταμφιέζεται τόσο πετυχημένα…! Δεν νομίζω ότι είμαι η μόνη που το βιώνει. Όλοι λίγο-πολύ λέμε ψέματα στον εαυτό μας, ή μισές αλήθειες και όχι την αγνή και πραγματική αλήθεια. Και το πληρώνουμε ακριβά. Το πληρώνουμε γιατί γεμίζουμε το κεφάλι μας με αμφιβολίες και φόβους από το… τίποτα! Έτσι ξεκινούν όλα.

Το χειρότερο είναι ότι οι αμφιβολίες και οι φοβίες σε τυφλώνουν από το να δεις τις απίστευτες ευκαιρίες που σου παρουσιάζει η ζωή. Και ακόμα πιο πολύ, μωλωπίζουν την αυτοεκτίμηση σου, καταστρέφουν την αυτοπεποίθησή σου και στο τέλος σε αφήνουν να κοιτάζεις παντού εκτός από το μέρος που πρέπει: μέσα σου.

Είνα δύσκολο, το ξέρω. Πίστεψέ με, θέλει μπόλικη δουλειά με τον εσωτερικό σου κόσμο. Και καμιά φορά χρειάζεται μια κατάλληλη απόσταση απ’ όλα για να έχεις μια πραγματική και ουσιαστική «συζήτηση» με τον εαυτό σου. Η αυτοπεποίθηση πηγάζει από μέσα σου. Και καμιά φορά μπορεί ο «κακός εαυτός» να σε εξαπατά. Καλό θα ήταν να μην το ακούς λοιπόν. Όσο και να σε παιδεύει. Όσο και να σε εξαγριώνει. Όσο και να σου δυσκολεύει τη ζωή. Γιατί πολύ απλά η αυτοπεποίθηση δεν καταστρέφεται και δεν τρέχει να κρυφτεί από εσένα όπως νομίζεις. Είναι ένα μόνιμο κομμάτι του εαυτό σου. Είναι εκεί και σε περιμένει να την αναζωπυρώσεις. Αλλά με τόσες «κακές φωνές» μπορείς να κάνεις και την μεγαλύτερη δύναμη αυτοπεποίθησης να σωπάσει.

Η λύση είναι να βάλεις ένα τέλος σε αυτή την κακή ενέργεια που μεταδίδεις στο εαυτό σου. Γιατί το πιο απλό και πιο ισχυρό πράγμα που μπορείς να κάνεις για να το πετύχεις, είναι να έχεις εκείνη την πίστη που χρειάζεσαι σε όλα τα επίπεδα που αφορούν τη ζωή σου.

Δεν θα ήθελα να αναφερθώ στο κλισέ μου λέμε καμιά φορά “πίστεψε στον εαυτό σου και όλα θα γίνουν”. Όμως όταν είσαι ειλικρινής μαζί του, αποτελεί μια εξαιρετική αρχή για να βρεις εκείνη την ώθηση που έχεις ανάγκη και που δίνεις απλόχερα εσύ ο ίδιος στους άλλους…

Vassilia Camara

About Vassilia Camara

Γεννήθηκε στο όμορφο Μόντρεαλ του Καναδά. Πήγε σχολείο αλλά υποστηρίζει με πάθος ότι τα μαθήματα της ζωής είναι το... πραγματικό σχολείο. Εργάζεται στο χώρο των ΜΜΕ τα τελευταία 12 χρόνια στην Πάτρα κάνοντας λίγο πολύ τα πάντα. «Κρυφό» της πάθος η ζωγραφική. Από μικρή θυμάται να πιάνει χαρτί και να ζωγραφίζει με τις ώρες και μια ωραία μέρα στο ξεκάρφωτο την πήρε η αδελφή της από το χέρι και την πήγε σε μια σχολή σχεδίου μόδας. Κάποιες φορές στη ζωή θέλουμε έναν άνθρωπο να μας ταρακουνάει… Εργάζεται στο «thebest.gr» και είναι συνιδιοκτήτρια του «Beau Sillage». Χαλαρώνει με soft jazz, της αρέσει να ταξιδεύει σε δικούς της φανταστικούς κόσμους, αλλά και σε πραγματικούς, βρίσκει ομορφιά σε απλά καθημερινά πράγματα, είναι αισιόδοξη σε σημείο που εκνευρίζει τους άλλους αλλά δε τη νοιάζει και πιστεύει ότι η ευτυχία μπαίνει χωρίς να το καταλάβεις από την πόρτα που ξέχασες ανοιχτή…