Η διάσημη ηθοποιός Vanessa Redgrave παρευρέθηκε στην Αθήνα την Πέμπτη το απόγευμα, συνοδευόμενη απο τον λόρδο Alfred Dubs και το γιο της και παραγωγό της ταινίας, Carlo Nero. Η ηθοποιός μίλησε με ειλικρίνεια για τα δύσκολα παιδικά της χρόνια, τις αναμνήσεις απο τον πόλεμο αλλά και την πρώτη της σκηνοθετική δουλειά, Sea Sorrow.

Το ντοκιμαντέρ επικεντρώνεται ιδιαίτερα στα ασυνόδευτα παιδιά που στερούνται το δικαίωμα να επανενωθούν με τις οικογένειες τους και στερούνται την προστασία και το άσυλο, ενώ αναγκάζονται να ταξιδέψουν μόνα σε επικύνδινες συνθήκες.

“Οι ρίζες αυτής της ταινίας βρίσκονται κάτω από τη θάλασσα”, ξεκίνησε το λόγο της η κα. Redgrave. ” Έλληνες έδωσαν ένα μάθημα ανθρωπιάς. Τι μάθημα έδωσε η Ευρωπαϊκή Ένωση; Μια λέξη είναι αρκετή: απανθρωπιά.

Η ηθοποιός συνέχισε σχολιάζοντας τη στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέναντι στην προσφυγή κρίση, αναφερόμενη και στην επαναπροώθηση των προσφύγων από την Ελλάδα στην Τουρκία, η οποία παραβιάζει “τον ακρογωναίο λίθο της Συνθήκης της Γενεύης.” Με παραστατική περιγραφή, η Redgrave θυμήθηκε την προσωπική της ιστορία στο ξεκίνημα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν η ίδια αναγκάστηκε να εγκαταλείψει μαζί με τους γονείς της το Λονδίνο και να εγκατασταθεί σε μία φάρμα με σκοπό να γλιτώσουν από τους βομβαρδισμούς, οι οποίοι φιλοξένησαν ασυνόδευτα παιδιά και τους προσέφεραν στέγη και οικογένεια -κάτι που η κυβέρνηση του Churchill λίγο αργότερα, το 1943, επέβαλε στους πολίτες ως καθήκον.

Σε μία από τις συνεντεύξεις με τα προσφυγόπουλα, ένα από τα παιδιά είπε πως “σώθηκε από τη θεία πρόνοια.” Κι όπως ανέφεραν η κα. Redgrave και ο Carlo Nero, “αυτή η ταινία είναι η θεία πρόνοια.”

Υπάρχει ένα πνέυμα στους ανθρώπους, στην ψυχή τους, όπως είχε πει o Shakespeare, “οι ψυχές κραυγάζουν”. Και πάνω απ’ όλα, κραυγάζουν για να σταματήσουν οι πρόσφυγες να πεθαίνουν στην έρημο, για να σταματήσουν οι πρόσφυγες να πεθαίνουν στον ωκεανό.