Μέρες που είναι σίγουρα θα τσούγκρισες το ποτήρι σου και θα ήπιες “στη νέα χρονιά” και “σε μία νέα αρχή”. Γενικά είμαι σίγουρη πως θα ήπιες πολλά ποτήρια μονομιάς στο όνομα αυτού του “καινούργιου” που θα έρθει παρέα με το νέο χρόνο. Δεν σε αδικώ γιατί πάντα αισθανόμαστε ιδιαίτερα ενθουσιασμένοι για κάθε αρχή. Ανυπομονούμε, την περιμένουμε, ευχόμαστε γι’ αυτήν και σίγουρα μας συναρπάζει (ενίοτε μας τρομάζει αλλά κυρίως μας συναρπάζει).

Όμως πότε την αρχή δεν ακολούθησε και ένα τέλος; Γιατί ποτέ δεν είμαστε προετοιμασμένοι για αυτό το τέλος;

Το σκηνικό των ημερών κατακλύζεται από ανθρώπους ενθουσιασμένους που περιμένουν με ανυπομονησία το νέο έτος, θέτουν φωναχτά τους στόχους που θέλουν να κατακτήσουν και ζητούν όσα κρυφά η φανερά επιθυμούν! Μπροστά στο άκουσμα του “νέου” και την αλλαγής σκορπούν βεγγαλικά και χαμόγελα.

Είναι οι ίδιοι, που αφορίζουν το έτος που φεύγει, που του καταλογίζουν ευθύνες για ό,τι δεν κατάφεραν να πραγματοποιήσουν αλλά και για όλα εκείνα που πήγαν στραβά.

Έτσι γίνεται πάντα με τους ανθρώπους. Δεν αγαπούν το τέλος. Δεν θέλουν να το βλέπουν να πλησιάζει. Αφήνουν την θετική ενέργεια να εξατμίζεται χωρίς να διοχετεύεται κάπου συγκεκριμένα παρά μόνο σε κάτι πρόσκαιρα ευχόλογα.

Έτσι γίνεται πάντα και με τις σχέσεις. Ξεκινούν από μία στιγμή και μέσα από τις εκάστοτε συνθήκες δυναμώνουν, φουντώνουν, ριζώνουν για τα καλά. Περνάνε δύσβατα μονοπάτια και μεγαλώνουν ακόμα περισσότερο. Ενίοτε μικραίνουν κιόλας. Μένουν στην επιφάνεια, δεν περνάνε ποτέ σε άλλα επίπεδα…

Μην βιαστείς να συνδέσεις τα παραπάνω μόνο με τις ερωτικές σχέσεις. Τα ίδια ακριβώς ισχύουν και για τις φιλικές. Κυρίως γι’ αυτές αφού οι φίλοι υποτίθεται πως πρέπει να σε βοηθάνε να προχωράς μπροστά. Επιβάλλεται να είναι δίπλα σου όποτε και αν τους χρειαστείς. Πρέπει να είναι μία από τις αιτίες που σε ωθούν στο να γίνεις καλύτερος άνθρωπος.

Μην μένεις στα σίγουρα… μην αφήνεις το χρόνο να περνάει έχοντας στη ζωή σου ανθρώπους που δεν σου προσφέρουν καμία αρετή. Μην φοβάσαι να χάσεις ανθρώπους που δεν σου “ξυπνούν” κανένα συναίσθημα. Κράτα λίγους και καλούς. Αυτούς, που θα σου δίνουν συνεχώς λόγους για να παραμένουν στη ζωή σου. Σκότωσε οτιδήποτε μέτριο πριν σε σκοτώσει εκείνο.

Κράτα μόνο ότι σε κρατάει ζωντανό. Μάθε να βάζεις εσύ το τέλος χωρίς να περιμένεις να έρθει από μόνο του. Επέλεξε το! Μόνο έτσι θα ωριμάσεις. Μόνο όταν το κάθε τέλος είναι δική σου επιλογή, θα δώσεις ευκαιρία στην αρχή που πάντα ονειρευόσουν!!

Επέλεξε το τέλος, μάθε να το αγαπάς!

Pepy Roumelioti

About Pepy Roumelioti

Γεννήθηκε μεγάλωσε και σπούδασε στην Πάτρα. Είναι κορίτσι από σπίτι με γαλλικά πιάνο μπαλέτο, χωρίς τα γαλλικά και το πιάνο. Μικρή ήθελε να γίνει μπαλαρίνα μέχρι, που ο Christian Louboutin αρνήθηκε να σχεδιάσει ένα ζευγάρι pointe shoes για εκείνη. Λατρεύει τη μόδα, τις δραστηριότητες και το καλό φαγητό. Αν και οι σπουδές της αφορούν την σωστή διαχείριση των οικονομικών σε μία επιχείρηση, εκείνη ειδικεύτηκε στην επικοινωνία, τη διοίκηση, και τις δημόσιες σχέσεις. Είναι ιδρύτρια του «Beau Sillage», έχει εργαστεί ως Fashion Editor στο περιοδικό «The Βest» και το όνειρό της είναι, να αποκτήσει το δικό της περιοδικό μόδας, τη δική της εταιρεία επικοινωνίας, να γυρίσει όλο τον κόσμο ή και τα τρία μαζί!