Η εξορία

Είσαι η Ευρώπη που ονειρεύτηκα μικρός

αληθινή σαν θάλασσα, δίκαιη σαν ισημερία

άπιστη στο απόλυτο και στην εκδίκηση

Όποιον δρόμο σκέψης κι αν ακολουθήσω

η Ομορφιά σου δεν με απελπίζει

στα χείλη σου επικυρώνεται η αρχή και το τέλος

 

Μετρημένη στο κλιμακόμετρο του παράλογου, φρόνιμη όπως το Παν

δεν διαλύεσαι από την Βία και την Ανάγκη

Πάνω στις κορδέλες των μεσημβρινών

την πιο τρελή ποινή της άνοιξης εκτίεις και ανθίζεις

ποτέ και σε καμιά γη δεν πτώχευσαν λουλούδια

Δε νοιάζεσαι και δεν παλεύεις να τακτοποιήσεις

την Γεωμετρία του ισημερινού

την άλγεβρα που λάμπει πέρα στον αγνό χώρο

εκεί που αρνούνται τα μάτια μας να στραφούνε

απ’ τις σκιές λιγάκι ψηλότερα

 

Μπαίνεις στην αγάπη

όπως η λάβα ιππεύει την θάλασσα

με το αλφάδι του ανέμου και το ζύγι του γαλάζιου

τα δάχτυλά σου ακτογραμμή στις ψαλμωδίες των πουλιών

Ψηλή σα σύννεφο και γυμνασμένη σα νερό

ξέρεις πως η μοναξιά έχει την ίδια όραση με το σκοτάδι

και πως το σκοτάδι δεν έχει όραση καμιά

 

Σε ποια μεριά του φεγγαριού κοιμάσαι

λάφυρο του χρόνου και προίκα του κρυμμένη;

Υπόγεια λίμνη, Ανάμνηση μιας σπουδαίας καταιγίδας

αθέατη από τον Κόσμο τον αντιληπτό, τον θολωμένο

Ριγμένη στην Ευτυχία και στο Τώρα, στην ανάσα τους

Ειπωμένη φευγαλέα στο βλέμμα των εραστών και πάλι

ξεχασμένη στην τρυφερότητα της Φύσης και την παράδοξη

σε μας κατάφαση της

 

Ο ουρανός είπε το « ναι » , το χώμα « εννοείται »

κι εγώ τους επαλήθευσα λέγοντας τ’ όνομά σου

πρώτη πρώτη απόφαση μας η ψήφιση του καλοκαιριού

αυτό είναι πολίτευμα, αυτή είναι πολιτική κοινωνία

 

Η ζωή είναι υπέροχα σκληρή

και πάντα, πάντα

ένα φιλί εξηγεί τον Χρόνο

Christos Koukis

About Christos Koukis

Ήθελε τόσο να μεγαλώσει και τα κατάφερε στην Αθήνα. Ήθελε τόσο να σπουδάσει σε ένα πιο βαρετό ίδρυμα από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο μα στάθηκε άτυχος. Ήθελε τόσο να ταξιδέψει σε πολλά και διαφορετικά μέρη που κάπου ανάμεσα ξέχασε το μυαλό του. Η κακιά η ώρα τον έκανε ποιητή και του μπέρδεψε μια μελωδία στην γλώσσα. Λατρεύει την σοκολάτα και κάθε παράγωγο της φαντασίας. Δεν του αρέσει να μιλάει για τον εαυτό του όταν είναι μπροστά ο ίδιος. Πάντα θυμάται πως δεν είναι όσα λένε οι άλλοι πως είναι.