Η ελληνίδα Νάνσυ Σπετσιώτη σκηνοθέτησε την ταινία μικρού μήκους με τίτλο “Τζαφάρ.” Βλέποντας το βιντεάκι διάρκειας 2:38 ένιωσα ένα σφίξιμο στο στομάχι – έναν κόμπο πιο συγκεκριμένα – για το ισχυρό μήνυμα που βγάζει που αφορά στο καθημερινό πρόβλημα ρατσισμού. Η σκηνοθέτης υπογραμμίζει με διακριτικότητα, αλλά παράλληλα με δυναμισμό τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τους ανθρώπους άλλου χρώματος και εθνικότητας.

Η ταινία προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Δράμας το 2011, αλλά ένας ηθοποιός την ξεχώρισε και την ανέδειξε ποστάροντας ένα σχόλιο στο Facebook και προτρέπει τους φίλους του να την δουν προετοιμάζοντάς τους γι’ αυτό που θα παρακολουθήσουν γράφοντας το εξής σχόλιο: «Μάλλον θα χρειαστεί να πάρετε μια βαθιά ανάσα αφού δείτε αυτό».

Μάλιστα. Ο Άστον Κούτσερ φρόντισε να προβάλει μέσα από τη σελίδα του το συγκινητικό βίντεο και να ευαισθητοποιήσει τους χιλιάδες κόσμο σε όλο τον κόσμο. Χρειαστήκαμε δηλαδή έναν διάσημο ηθοποιό του Χόλυγουντ να μας κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου και να μας κάνει για λίγο να σκεφτούμε πώς αντιμετωπίζουμε τους συνανθρώπους μας, αυτούς δηλαδή που “διαφέρουν” από εμάς, οι οποίοι δεν ανήκουν στην ίδια κοινωνική τάξη, που δεν έχουν το ίδιο χρώμα με μας και που δεν ασπάζονται την ίδια θρησκεία.

Χρειάστηκε να μας αφυπνίσει – ως είθισται σε αυτές τις περιπτώσεις – ένας σταρ του Χόλυγουντ για να διαπιστωθεί το αυτονόητο. Αυτό που κάθε άνθρωπος θα έπρεπε να δει. Αυτό που κάθε άνθρωπος ΔΕΝ θα ήθελε να γευτεί. Τον ρατσισμό.

Είμαι ευγνώμων. Γιατί μεγάλωσα σε ένα περιβάλλον με διάφορες εθνικότητες. Και δεν ήξερα τι σήμαινε η λέξη ρατσισμός. Είμαι τυχερή γιατί δεν με γαλούχησαν με τέτοια στερεότυπα. Μου έμαθαν να αγαπώ τους ανθρώπους απ’ όπου κι αν προέρχονταν γιατί έτσι έπρεπε. Ναι, έτσι έπρεπε. Κι έτσι πρέπει. Και πώς να μην πρέπει; Πώς γίνεται να μην σκεφτώ ότι είναι άνθρωποι σαν εμένα με καρδιά που χτυπάει όπως η δική μου, με μάτια σαν τα δικά μου, με ψυχή σαν τη δική μου; Πόσο παράλογο και ανόητο είναι να θεωρούμαι μοναδική και ξεχωριστή;

Δεν είναι απαραίτητο αυτή τη στιγμή να αναλύσουμε θεωρίες και να αναπτύξουμε κείμενα ολόκληρα για το ρατσισμό. Η Νάνσυ Σπετσιώτη το κατάφερε να τον καταρρίψει μέσα σε δυόμιση λεπτά.

Επιτέλους ας ξυπνήσουμε από το λήθαργο. Είμαστε όλοι άνθρωποι του Θεού…

Παρακάτω είναι το βίντεο από την ταινία «Τζαφάρ».

Άνοιξε τώρα τα μάτια και την καρδιά σου…

H Ιστορία

Ύστερα από ένα αγωνιώδες διάστημα ο κατάλληλος δότης για το μικρό κοριτσάκι βρίσκεται, η εγχείρηση μυελού των οστών πετυχαίνει και οι γονείς συναντούν τον γιατρό και τον ανώνυμο – έως τότε – δότη.

Παίζουν Ναταλία Δραγούμη, Νίκος Ψαρράς, Βλαδίμηρος Κυριακίδης, Waseem Aktar, Χαρά Τσιόνγκα, Γεωργία Κατσικονούρη.

Παραγωγή: Δημήτρης Γαλανόπουλος

Σκηνοθεσία: Νάνσυ Σπετσιώτη – Σενάριο: Κατερίνα Κουτσομύτη

Vassilia Camara

About Vassilia Camara

Γεννήθηκε στο όμορφο Μόντρεαλ του Καναδά. Πήγε σχολείο αλλά υποστηρίζει με πάθος ότι τα μαθήματα της ζωής είναι το... πραγματικό σχολείο. Εργάζεται στο χώρο των ΜΜΕ τα τελευταία 12 χρόνια στην Πάτρα κάνοντας λίγο πολύ τα πάντα. «Κρυφό» της πάθος η ζωγραφική. Από μικρή θυμάται να πιάνει χαρτί και να ζωγραφίζει με τις ώρες και μια ωραία μέρα στο ξεκάρφωτο την πήρε η αδελφή της από το χέρι και την πήγε σε μια σχολή σχεδίου μόδας. Κάποιες φορές στη ζωή θέλουμε έναν άνθρωπο να μας ταρακουνάει… Εργάζεται στο «thebest.gr» και είναι συνιδιοκτήτρια του «Beau Sillage». Χαλαρώνει με soft jazz, της αρέσει να ταξιδεύει σε δικούς της φανταστικούς κόσμους, αλλά και σε πραγματικούς, βρίσκει ομορφιά σε απλά καθημερινά πράγματα, είναι αισιόδοξη σε σημείο που εκνευρίζει τους άλλους αλλά δε τη νοιάζει και πιστεύει ότι η ευτυχία μπαίνει χωρίς να το καταλάβεις από την πόρτα που ξέχασες ανοιχτή…