Ξεκινώντας να γράψω το τελευταίο editorial του 2014 είμαι αποφασισμένη να αποφύγω -όπως η γάτα το νερό- τις “to do” λίστες με ένα κατεβάτο από πράγματα, που πρέπει να κάνω, που καλό θα ήταν να κάνω, τη νέα χρονιά. Όχι, δεν θα αναφερθώ σε όλα εκείνα που πρέπει να κάνει κανείς με το νέο ξεκίνημα του χρόνου. Γενικά δεν θα αναφερθώ σε πράξεις. Μόνο σε ανθρώπους και πιο συγκεκριμένα σε εκείνουν που γέμισαν τις στιγμές μου τη χρονιά που πέρασε…

Φίλοι και συνεργάτες είναι κεφάλαια, από τα μεγαλύτερα, στη ζωή του ανθρώπου. Ειδικά όταν εκείνοι παραμένουν σταθεροί ακόμα και αν όλα γύρω μας αλλάζουν!

Φίλoι: Μικρή άκουγα συνέχεια τη μαμά μου να μου λέει πως αν πρέπει να κρατήσω φίλες στη ζωή μου, αυτές να είναι οι παιδικές μου φίλες! Αναρωτιόμουν πόσο οπισθοδρομική μπορεί να είναι μία τέτοια άποψη μέχρι που η ίδια η ζωή μου την επιβεβαίωσε με τον καλύτερο τρόπο. Οι δικές μου φίλες είναι από αυτές τις παιδικές που μου έλεγε η μαμά μου. Τι και αν προσθαφαιρέθηκαν στον βασικό πυρήνα μας και άλλα μέλη, εμείς μείναμε εκεί, σταθερές να βαδίζουμε δίπλα-δίπλα. Τι και αν κάποιες από εμάς, μερικές φορές περπατήσαμε πιο γρήγορα, ενώ κάποιες άλλες πιο αργά…είχαμε πάντα μία απόσταση ασφαλείας που διατηρούσε την οτπική επαφή. Και αν για κάτι μπορώ να είμαι σίγουρη γράφοντας αυτές τις γραμμές είναι για το γεγονός πως σε όλες τις στιγμές, είτε ευχάριστες είτε δυσάρεστες δίναμε όλες μας “το παρών” με τον πιο δυναμικό τρόπο. Η καθεμία από εμάς με τον δικό της χαρακτήρα έγινε συνοδοιπόρος στη ζωή της άλλης…Γιατί αυτό δεν είναι το σημαντικό; Να έχεις συνοδοιπόρους στο ταξίδι της ζωής;

Συνεργάτες: Οι πιο ”χορτάτοι” και οι πιο επιτυχημένοι άνθρωποι, είναι οι πιο σωστοί συνεργάτες. Χωρίς κρυμμένα και πληγωμένα ”εγώ”, δεν τσιγκουνεύονται το χαμόγελο, κι τις συμβουλές -όταν τις ζητήσεις- αποπνέουν τον αέρα του ανθρώπου που δεν εχει χρόνο να ”κρίνει”, γιατί πολύ απλά ”δημιουργεί”. Δεν κοκορεύονται με την όποια επιτυχία τους, γιατί ξέρουν πως όλα -έρχεται η ώρα- που αλλάζουν. Δεν φθονούν την επιτυχία του άλλου παρά μόνο τη θαυμάζουν. Δεν σκέφτονται ατομιστικά και πιστεύουν στην δύναμη της ομάδας. Ξέρουν πως αποτέλεσμα σε μία δουλειά φέρνει η ομαδική προσπάθεια και δεν φοβούνται, να αντιμετωπίσουν οποιοδήποτε πρόβλημα τους φέρει στο κατώφλι τους η ζωή. Χαρακτηρίζονται από την ευγένεια, δεν αδικούν και κυρίως δεν ξεχνούν όλους εκείνους που τους βοήθησαν στο πέρασμα του χρόνου. Αφήνουν το καιρό να μιλήσει για τα επιτεύγματά τους και ποτέ μα ποτέ δεν το βάζουν κάτω…Γιατί αυτό δεν είναι το σημαντικό; Να έχεις τέτοιους συνεργάτες στο ταξίδι της ζωής;

Κλείνοντας αυτό το post θέλω μόνο να σου θυμίσω, πως μερικές φορές ξεχνάς ότι στην γωνία κάποιος στην έχει στημένη. Κι αυτός είναι ο ”χρόνος” που χτυπά με θράσος τον ήχο της αντίστοφης μέτρησης, για να σου υπενθυμίσει το απλό “Ζήσε την κάθε στιγμή και το κάθε λεπτό”.

Αν λοιπόν, έχεις τετοιους συνεργάτες και τέτοιους φίλους(συνοδοιπόρους) κράτησέ τους σαν τα διαμάντια δίπλα σου. Είναι ένας από τους λόγους που αξίζει να χαίρεσαι για τη χρονιά που φεύγει και να ανυπομονείς για όλα εκείνα που θα σου φέρει η νέα. Άλλωστε αυτό δεν είναι το σημαντικό;

Καλή Χρονιά!

Pepy Roumelioti

About Pepy Roumelioti

Γεννήθηκε μεγάλωσε και σπούδασε στην Πάτρα. Είναι κορίτσι από σπίτι με γαλλικά πιάνο μπαλέτο, χωρίς τα γαλλικά και το πιάνο. Μικρή ήθελε να γίνει μπαλαρίνα μέχρι, που ο Christian Louboutin αρνήθηκε να σχεδιάσει ένα ζευγάρι pointe shoes για εκείνη. Λατρεύει τη μόδα, τις δραστηριότητες και το καλό φαγητό. Αν και οι σπουδές της αφορούν την σωστή διαχείριση των οικονομικών σε μία επιχείρηση, εκείνη ειδικεύτηκε στην επικοινωνία, τη διοίκηση, και τις δημόσιες σχέσεις. Είναι ιδρύτρια του «Beau Sillage», έχει εργαστεί ως Fashion Editor στο περιοδικό «The Βest» και το όνειρό της είναι, να αποκτήσει το δικό της περιοδικό μόδας, τη δική της εταιρεία επικοινωνίας, να γυρίσει όλο τον κόσμο ή και τα τρία μαζί!