«Να χορεύεις,» λέει «σαν να μην σε βλέπει κανείς.»

Στην δική μου ζωή πάντα χόρευα. Για την ακρίβεια δεν γινόταν να μη χορεύω. Από τότε που μπορώ να με θυμηθώ μέτραγα βήματα χορού και μαζί με αυτά μέτραγα μελανιές, πόνους και χτυπήματα. Αλλά δεν με ένοιαζε. Το μόνο που είχε σημασία ήταν να χορεύω. Ήταν βλέπεις ένας τρόπος να βγάζω από μέσα μου όλη την ένταση. Όλη την αρνητική ενέργεια μπορούσα να την αφήσω πίσω μου, όταν έβαζα το χέρι μου στην μπάρα (ήμουν του κλασικού βλέπεις).

Το πράγμα όμως δεν έμενε στα ξύλινα πατώματα της σχολής μπαλέτου αλλά είχε και συνέχεια στους τέσσερις τοίχους του δωματίου μου. Εκεί μάλιστα, έπαιρνε και οσκαρικές διαστάσεις, καθώς τα βιντεοκλίπ από BackStreet Boys και Britney Spears είχαν τρελαθεί στο σταμάτα-ξεκίνα προσπαθώντας να αντιγράψω πιστά τις κινήσεις βήμα προς βήμα. Είχα ρίξει πολλά ξενύχτια για να καταφέρω να τις μάθω και όταν τα πόδια μου δεν άντεχαν ούτε μισό επιπλέον βήμα, με ονειρευόμουν να τα χορεύω αλάνθαστα. Ζούσα το όνειρο μου βρε αδερφέ!

Και ο καιρός περνούσε. Και ο χορός ποτέ να μην σταματάει. Και πια έχει γίνει κομμάτι μου. Και πάντα θα είναι. Κάθε μου στιγμή συνοδεύεται από αυτόν. Κάθε μου σκέψη αποκτάει μια κίνηση και κάθε μου βήμα έχει μία δόση χορευτική.

Τα βήματα δεν βγάζουν πάντα νόημα και οι κινήσεις δεν έχουν πάντα συνοχή. Όμως αυτός είναι πάντα εκεί. Να με βοηθάει όταν μπλοκάρω και να με τραβάει από το χέρι δείχνοντας μου το δρόμο…

Ο χορός είναι κίνηση. Όταν κινείσαι καμία στιγμή δεν είναι ίδια με την προηγούμενη. Προχωράς. Αλλάζεις. Ανανεώνεσαι. Έμαθα να χορεύω το κάθε τι στη ζωή μου… τη λύπη μου τη χαρά, τον ενθουσιασμό και τη μελαγχολία μου. Και πια μπορώ να σου πω, πως όσο το χορεύεις τόσο αυτό αλλάζει…

Μάθε να ξεδίνεις, να ξεσπάς, να κάνεις το συναίσθημα σου κίνηση και να το βγάζεις από μέσα σου με ένταση, με πάθος, με συγκίνηση…

Με αυτά που έχεις. Με ό,τι έχεις.

Pepy Roumelioti

About Pepy Roumelioti

Γεννήθηκε μεγάλωσε και σπούδασε στην Πάτρα. Είναι κορίτσι από σπίτι με γαλλικά πιάνο μπαλέτο, χωρίς τα γαλλικά και το πιάνο. Μικρή ήθελε να γίνει μπαλαρίνα μέχρι, που ο Christian Louboutin αρνήθηκε να σχεδιάσει ένα ζευγάρι pointe shoes για εκείνη. Λατρεύει τη μόδα, τις δραστηριότητες και το καλό φαγητό. Αν και οι σπουδές της αφορούν την σωστή διαχείριση των οικονομικών σε μία επιχείρηση, εκείνη ειδικεύτηκε στην επικοινωνία, τη διοίκηση, και τις δημόσιες σχέσεις. Είναι ιδρύτρια του «Beau Sillage», έχει εργαστεί ως Fashion Editor στο περιοδικό «The Βest» και το όνειρό της είναι, να αποκτήσει το δικό της περιοδικό μόδας, τη δική της εταιρεία επικοινωνίας, να γυρίσει όλο τον κόσμο ή και τα τρία μαζί!