Σήμερα θέλω να πω μια ιστορία, όχι εντελώς αληθινή, όχι εντελώς ψεύτικη, παραλλαγμένη. Όχι δική μου, αλλά όχι και τόσο ξένη. Και σας υπόσχομαι πως όσο κι αν είναι μια ιστορία τρίτων, κάτι δικό σας θα αναγνωρίσετε μέσα σε αυτή. Μια φιλία που προσωρινά χάθηκε μα τελικά στάθηκε, ένας γάμος που τέλειωσε, άλλος ένας που δεν έγινε ποτέ, όνειρα του ενός που γίνονται βιώματα του άλλου, αδιάφορα φλερτ, μεγάλοι έρωτες, βία, αλλαγές και μετακινήσεις, χαρές και απογοητεύσεις, λάθη και πάθη, τιμωρίες, επιβράβευση, λύτρωση, ελπίδα όλα τα χωράει αυτή η ιστορία… σαν τη ζωή ένα πράγμα…

2000 Η Άννα και η Μαρίνα γνωρίζονται στην καινούρια για τις δύο δουλειά. Γίνονται φίλες, αμέσως! Όπως επιβάλλουν τα 22. Δουλεύουν, διασκεδάζουν, φλερτάρουν. Αυθορμητισμός, δύναμη, κέφι. Και η ζωή μπροστά. Πέτρα για να τη στύψουν και να πάρουν όση αξίζουν.

2002 Η Άννα παντρεύεται έναν όμορφο «επώνυμο» άντρα. Η Μαρίνα είναι εκεί. Χαρές και πανηγύρια και χοροί!

2003 Η Άννα και η Μαρίνα λιώνουν στον καναπέ του σπιτιού της Άννας. Κρασί, γέλια, η Αθήνα πιάτο. Συζητήσεις, σχέδια, όνειρα. H Άννα ονειρεύεται ένα παιδί, η Μαρίνα ονειρεύεται τον άνθρωπο!

Αυθορμητισμός, δύναμη και κέφι. Και η ζωή μπροστά. Πέτρα για να τη στύψουν και να πάρουν όση αξίζουν.

2004 Το παιδί που τόσο θέλει η Άννα δεν έρχεται. Ο σύζυγος μοιάζει να την κατηγορεί. Εκείνη δεν πιστεύει πως φταίει. Προσπαθεί, επιμένει, ελπίζει. Άδικα. Αποτέλεσμα η σταδιακά συναισθηματική απομάκρυνση του συζύγου. Η Άννα και η Μαρίνα βγαίνουν συνεχώς μαζί, κάνουν «μεγάλη» και πλούσια ζωή, διασκεδάσεις, απολαύσεις, πάρτι, ξενύχτια, περνούν όμορφα, αλλά η ψυχή μένει άδεια…

2005 Η Άννα κουρασμένη από την επιδεικτική αδιαφορία του συζύγου, ψάχνει τρόπους να βγάλει αυτή την ενέργεια που έχει μέσα της. Να διεκδικήσει, να ονειρευτεί. Η Μαρίνα εκεί. Δίπλα στην «αμαρτία», δίπλα στο κακό, δίπλα στις αισχρές συμπεριφορές που αρχίζει η Άννα από διάφορους άντρες να λαμβάνει. Σωματική βία και συναισθηματικοί εκβιασμοί.

Αυθορμητισμός, δύναμη, μα όχι κέφι. Και η ζωή μπροστά. Πέτρα για να τη στύψουν και να πάρουν όση αξίζουν.

2006 Η Άννα είναι πια σε διάσταση με το σύζυγο, αλλά ακόμα στο ίδιο σπίτι, βρίσκει ένα μεγάλο έρωτα, έναν «άνθρωπο», όπως λέει η Μαρίνα, η οποία ενθουσιάζεται, ξετρελαίνεται, αφού δεν το έχει αυτή θα το έχει η φίλη της!!! Τη συμβουλεύει να μείνει μαζί του και η Άννα θέλει. Αλλά όταν το μαθαίνει ο εν διαστάσει επώνυμος σύζυγος γίνεται έξω φρενών, και ζητάει από την Άννα να σταματήσει μέχρι να πάρουν επίσημα διαζύγιο για να μην εκτεθεί η καριέρα του. Η Άννα του έκανε το χατίρι και σταμάτησε τη σχέση. Σκότωσε το όνειρο της Μαρίνας πως στη ζωή μας ψάχνουμε τον άνθρωπο και η Μαρίνα ένιωσε πως σταμάτησε να την καταλαβαίνει πια.

2007 Η Μαρίνα μπαίνει σε μια σχέση. Έρωτας τρελός. Πιστεύει πως βρήκε τον άνθρωπο! Αυτό που ονειρευόταν. Να ζεις για εκείνον και αυτός για σένα! Το κάθε μέρα με την Άννα απομακρύνεται, όχι πολύ, αλλά απομακρύνεται. Η Άννα χωρίζει οριστικά. Μπλέκει με άλλον. Της φέρεται άσχημα. Η Μαρίνα αγριεύει, της λέει να προσέχει.

Αυθορμητισμός, μα όχι δύναμη, μα όχι κέφι.

2008 Η Μαρίνα συζεί. Δεν βλέπονται πια τακτικά. Η Άννα αλλάζει και αλλάζει συντρόφους που όλοι της φέρονται φρικτά. Όλοι! Μηδενός εξαιρουμένου. Οι ίδιες συμπεριφορές, βγάζουν τα ίδια αποτελέσματα θα πει κανείς.. αλλά στην πραγματικότητα καμιά δράση δεν αξίζει ως αντίδραση τη βία!

2009 Η Μαρίνα μένει έγκυος. Από αυτό τον «άνθρωπο» που η ίδια όρισε, έψαχνε και διάλεξε. Η Άννα ενθουσιάζεται, ξετρελαίνεται, δεν το έκανε αυτή, θα το κάνει η φίλη της!!! Αλλά η Μαρίνα σκληρά της ανακοινώνει πως δεν θα το κάνει αυτό το παιδί γιατί όσο και αν αγαπάει τον «άνθρωπο» θεωρεί τις συνθήκες ακατάλληλες για να γίνει κατάλληλη μητέρα. Φοβάται πως δεν θα τα καταφέρει. Η Άννα προσπαθεί, αλλά αφού και ο «άνθρωπος» της Μαρίνας μένει άβουλος, δεν μπόρεσε να την πείσει πως μπορεί.  Η Μαρίνα σκότωσε το όνειρο της Άννας για τη μητρότητα και η Άννα ένιωσε πως σταμάτησε να την καταλαβαίνει πια!

2010 Η Μαρίνα σχεδόν βιώνει την Άννα από το τηλέφωνο, η οποία συνεχίζει να γίνεται θύμα «αντρών». Θυμάται την πρώτη φορά που είδε τη φίλη της να υπόκειται σε αντρική βία και κλείνει τα μάτια για να μη βλέπει κάθε φορά που την ακούει ότι γίνεται το ίδιο. Να σφιχτεί, να μην την καταλάβει που κλαίει για εκείνη, μένοντας όμως άβουλη και άπραγη.

Όχι αυθορμητισμός, όχι δύναμη, όχι κέφι. Και η ζωή μπροστά. Πέτρα για να τη στύψουν και να πάρουν όση αξίζουν.

2011-2013 Η Μαρίνα χωρίζει, αλλάζει τόπους και δουλειές. Για καινούριο «άνθρωπο» ούτε λόγος! «Δεν είναι για όλη την ώρα αυτά» θα πει. Κρατάει πάντα περιστασιακές επαφές με την Άννα. Η Άννα  αλλάζει επίσης τόπους και δουλειές πάντα χειραγωγούμενη από κάποιο αντρικό πάθος που κάθε φορά οδηγείται στη βία και την κακή κατάληξη. Ξανά και ξανά.

Ξεχάσανε πια αυθορμητισμό, δύναμη και κέφι. Και μένει εκείνη η ζωή μπροστά που μοιάζει με πέτρα και τους ζητάνε να τη στύψουνε.

2014 Η Μαρίνα, ιδιότροπη και μόνη, κάπου. Η Άννα της στέλνει μια φωτογραφία γάμου. Ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε ξανά μέσα σε λίγους μήνες. Η Μαρίνα κούνησε με προβληματισμό το κεφάλι. Αλλά δυο μήνες μετά η Άννα της έστειλε ακόμα μια φωτογραφία με την κοιλίτσα της φουσκωμένη. Ήταν έγκυος. Και η Μαρίνα θυμήθηκε. Και ξύπνησε. Η Άννα τα είχε καταφέρει. Ήταν ευτυχισμένη και είχε πετύχει αυτό που πάντα ονειρευόταν, 14 χρόνια μετά.

Χωρίς εκείνο τον αυθορμητισμό, χωρίς εκείνη την ίδια δύναμη, χωρίς εκείνο το ίδιο κέφι. Χωρίς καν εκείνη τη ζωή μπροστά που μοιάζει με πέτρα.

Έκλαψε η Μαρίνα μπροστά σε εκείνη τη φωτογραφία, που ήταν όλη η ζωή. Η καινούρια ζωή που θα έφερνε η Άννα στον κόσμο. Και λύγισε. Δεν ξέρει αν η Άννα και πόσο μάλλον εκείνη  έπιασαν μέχρι σήμερα την πέτρα της ζωής και την έστυψαν όπως η νεότητα επιβάλλει, αλλά οπωσδήποτε η Άννα υπήρξε μέχρι σήμερα ένας άνθρωπος που ενώ έχανε τον αυθορμητισμό, τη δύναμη και το κέφι του, επέμενε στη ζωή. Είχε κι έχει πολλή ζωή μέσα του. Και μετά από τόσα και τόσα θα χαρίσει καινούρια.

Η ζωή είναι σκληρό πράγμα, πιο σκληρό από την πέτρα. Αλλά και αν δεν καταφέρεις να τη στύψεις δεν πειράζει. Αρκεί να τη νιώθεις μέσα σου. Γιατί όση έχεις μέσα σου, τόση μπορείς να δώσεις!

Maria Kakavani

About Maria Kakavani

Η Μαρία αλλού γεννήθηκε, αλλού πήγε σχολείο, από αλλού είναι η μαμά της από αλλού ο μπαμπάς της, από αλλού οι παππούδες της, αλλού μεγάλωσε, αλλού έζησε, αλλού μετακόμισε για να εγκατασταθεί και αλλού είναι τώρα και συνεχίζει. Γενικά είναι αλλού! Έχει πτυχίο και μεταπτυχιακό (ΜΒΑ) από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και τα έχει κάνει ωραία κορνίζα, μιλάει μερικές γλώσσες αλλά μάλλον όχι τις απαραίτητες και λατρεύει τα media γιατί εκεί γεννήθηκε και εξελίχτηκε επαγγελματικά και γνώρισε τον κόσμο από την αρχή. Πιστεύει από καρδιάς πως παρόλες τις δυσκολίες κάθε πρωί που ξυπνάμε πρέπει να κοιταζόμαστε στον καθρέφτη, να χαμογελάμε και να λέμε «θα τα καταφέρω!» Και να τα καταφέρνουμε!