Φτάνει η στιγμή που κοντοστέκεσαι στην πόρτα. Γυρνάς, ρίχνεις μια ματιά, συνειδητοποιείς πως είναι όλα στη θέση τους και έτσι απλά κλείνεις την πόρτα και κλειδώνεις με μία μόνο κίνηση. Οι καλοκαιρινές σου διακοπές έχουν μόλις αρχίσει. Μένει μόνο να πρωταγωνιστήσεις εσύ!

Για το καλοκαίρι έχουν γραφτεί τόσα τραγούδια και στιχάκια όσα για καμία άλλη εποχή. Οι αναμνήσεις μοιάζουν με τα σημάδια του μαγιό σου, που φτάνει ο χειμώνας και ακόμα να χαθούν. Έχουν απλά ξεθωριάσει, χωρίς στην ουσία να έχουν σβήσει από το μυαλό σου όλα εκείνα για τα οποία θυμάσαι με νοσταλγία το καλοκαίρι.

Κάπως έτσι φτάνεις στον προορισμό σου και αρχίζεις να ζεις σαν να ήσουν πρωταγωνίστρια στη δική σου ταινία, με φόντο το καλοκαίρι. Το δικό σου καλοκαίρι!

Ξυπνάς το πρωί από τις ακτίνες του ήλιου, που έχουν καταφέρει να τρυπώσουν από τις γρίλιες του παραθύρου και να φτάσουν στα βλέφαρά σου με τρόπο μυστηριώδη. Σηκώνεσαι, ανοίγεις το παράθυρο και τον αφήνεις να εισβάλλει μέσα στο δωμάτιο. Τον περίμενες καρτερικά μια ολόκληρη χρονιά και τώρα που τον βρήκες, τον αφήνεις να παίξει με το λευκό σου δέρμα. Χωρίς να προλάβεις να καταλάβεις πως, έχεις ήδη ετοιμαστεί για την πρώτη σου βουτιά και είναι τόση η χαρά σου λες και σου χάρισαν το πολυτιμότερο δώρο!

Η επόμενη σκηνή σε βρίσκει με την τσάντα σου στον ώμο και μαζί με όλα εκείνα τα πράγματα που πρέπει πάση θυσία να χωρέσουν μέσα. Αντηλιακό, καπέλο, πετσέτα, ένα βιβλίο για παρέα και ένα δεύτερο μαγιό είναι αυτά που θα σε συντροφεύουν στην ασπρισμένη από το βότσαλο παραλία μέχρι να έρθει το μεσημέρι.

Το μεσημέρι είναι η απόλυτη παιδική μας ανάμνηση από το καλοκαίρι. Η επιστροφή από την πρωινή βόλτα στη θάλασσα ακολουθείται από τη μεσημεριανή ξεκούραση. Εκείνη που ποτέ δεν μπόρεσες να καταλάβεις, μένοντας με το ένα μάτι ανοιχτό μέχρι να σηκωθεί κάποιος από τους «μεγάλους» και να σημάνει τη λήξη της. Έτσι νιώθεις και τώρα όπως κάθεσαι χαλαρή και απολαμβάνεις τον γαλάζιο ορίζοντα με αλατισμένα μαλλιά!

Πριν την απογευματινή βόλτα θέλεις κάτι να σε δροσίσει και η καλύτερη επιλογή θα είναι πάντα μία μεγάλη φέτα καρπούζι που θα την κρατάς στο χέρι περπατώντας προς την παραλία. Φτάνοντας, θα παρατηρήσεις τον ήλιο και το πώς σε αποχαιρετά θέλοντας να σου λείψει λίγο μέχρι το επόμενο πρωί. Εσύ όμως παραμένεις εκεί, πιστός φίλος της θάλασσας μέχρι και την τελευταία δεσμίδα φωτός.

Λίγο πριν την τελευταία πράξη, το βράδυ έρχεται να ταιριάξει με όλα εκείνα τα τραγούδια που μιλάνε για ακρογιαλιές και δειλινά σε νησιώτικα μέρη. Στιγμές πασπαλισμένες με αλμύρα δένουν αριστοτεχνικά με φρουτένια ποτά και χορό αλλιώτικο από τον συνηθισμένο. Χορό, με αέρα από εκείνον που πνέει  σ’ ένα νησί το καλοκαίρι! Η νύχτα απλώνει σκοτάδι και εσύ δεν θες να ξεκολλήσεις από εκείνο το μπαράκι που βρίσκεται ακριβώς δίπλα στη θάλασσα. Αν μη τι άλλο η θάλασσα είναι εκείνη που σου έχει κλέψει την καρδιά, πώς να την αποχωριστείς;….

Στο post αυτό δεν θα βάλω εγώ τέλος στην ιστορία, το αφήνω πάνω σου. Βάλε εσύ τις δικές σου σκηνές, γέμισέ τες με αλάτι, φωτογραφίες, γέλια και χορό.

Γράψε το τέλος και μην ξεχνάς πως πρωταγωνιστής του καλοκαιριού σου, είσαι μόνο ΕΣΥ.

Προλαβαίνεις…. Το καλοκαίρι είναι ακόμα εδώ!!!

 

Pepy Roumelioti

About Pepy Roumelioti

Γεννήθηκε μεγάλωσε και σπούδασε στην Πάτρα. Είναι κορίτσι από σπίτι με γαλλικά πιάνο μπαλέτο, χωρίς τα γαλλικά και το πιάνο. Μικρή ήθελε να γίνει μπαλαρίνα μέχρι, που ο Christian Louboutin αρνήθηκε να σχεδιάσει ένα ζευγάρι pointe shoes για εκείνη. Λατρεύει τη μόδα, τις δραστηριότητες και το καλό φαγητό. Αν και οι σπουδές της αφορούν την σωστή διαχείριση των οικονομικών σε μία επιχείρηση, εκείνη ειδικεύτηκε στην επικοινωνία, τη διοίκηση, και τις δημόσιες σχέσεις. Είναι ιδρύτρια του «Beau Sillage», έχει εργαστεί ως Fashion Editor στο περιοδικό «The Βest» και το όνειρό της είναι, να αποκτήσει το δικό της περιοδικό μόδας, τη δική της εταιρεία επικοινωνίας, να γυρίσει όλο τον κόσμο ή και τα τρία μαζί!