Περιπλανώμενη τις τελευταίες μέρες μέσα στα social media κάπου έπεσε το μάτι μου σε ένα απόφθεγμα. «Κανείς δεν είναι περισσότερο σκλάβος από όποιον αφελώς νομίζει ότι είναι ελεύθερος» Και με έβαλε σε διάφορες σκέψεις…

Ελευθερία, το πολυτιμότερο αγαθό μετά την υγεία. Την έχουμε; Και αν την έχουμε, τι έχουμε ορίσει ως ελευθερία; Ή πως αντιλαμβάνεται ο καθένας τη μορφή της; Αναρωτήθηκα αμέσως όταν το διάβασα αν είμαι εγώ ελεύθερη ή απλώς αφελής. Και ταυτόχρονα πως ορίζω εγώ την ελευθερία;

Ελευθερία ίσως είναι η οικονομική ανεξαρτησία. Με την οικονομική κατάσταση όμως που υπάρχει σχεδόν παγκοσμίως και την αβεβαιότητα στην αγορά ποτέ δεν ξέρουμε τι θα συμβεί αύριο. Αλλά ακόμα και αν ξέραμε, κάθε οικονομικό μας αποτέλεσμα εξαρτάται από τα οικονομικά αποτελέσματα τρίτων.

Ελευθερία ίσως είναι η πολιτική ανεξαρτησία. Αλλά με τις ιδιαίτερες καταστάσεις στην ευρύτερη πολιτική σκηνή μοιάζει κανένα κράτος να μην είναι ελεύθερο και κανένας ηγέτης να μην μπορεί ελεύθερα να αποφασίζει για τον εκάστοτε λαό του.

Ελευθερία ίσως είναι η ελευθερία λόγου και πράξεων. Όμως αυτό είναι μια πολύ παρεξηγημένη έννοια Όλοι νομίζουμε πως μπορούμε να λέμε και να κάνουμε ό,τι θέλουμε. Και κάπως έτσι καταντάμε την ελευθερία σε ασυδοσία! Η ελευθερία μας όμως σταματά εκεί που αρχίζουν τα δικαιώματα του άλλου, καθώς και οι δικές μας υποχρεώσεις. Και δεν μπορώ σε καμία περίπτωση να θεωρήσω ελεύθερο άνθρωπο κάποιον που έχει τέτοια παιδεία και νου ώστε να νομίζει πως μπορεί να μιλάει και να συμπεριφέρεται όπως θέλει χωρίς να σέβεται το κοινωνικό σύνολο στο οποίο άλλωστε ανήκει. Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι καταδικασμένος στη φυλακή της άγνοιας και της εγωπάθειάς του.

Ελευθερία ίσως είναι η γνώση. Όσα πιο πολλά μαθαίνει και γνωρίζει κανείς μοιάζει να αποκτά δύναμη πνεύματος και πιθανώς αυτή να προσφέρει κάποιου είδους ελευθερία σκέψης. Γιατί στη δύσκολη πραγματικότητα που ζούμε, ούτε να σκεφτούμε ελεύθερα το βράδυ στο κρεβάτι μας δε γίνεται με όλα αυτά που έχουν γίνει τη μέρα. Από την άλλη οι πολλές γνώσεις και η υψηλή αντίληψη συχνά μας κάνουν δυστυχισμένους (μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι) και δεν θα μπορούσα ποτέ να ταυτίσω την ελευθερία με τη δυστυχία.

Ελευθερία ίσως είναι να μην έχεις εξαρτήσεις κι όμως κατά ένα περίεργο τρόπο είμαστε εξίσου ελεύθεροι να τις έχουμε. Και οι εξαρτημένοι θα σου πουν πως νιώθουν πολύ ελεύθεροι όταν παραδίδονται σε αυτές.

Ελευθερία ίσως είναι να μην είμαστε στη φυλακή, κι όμως κάπου διάβασα πως κάποιοι φυλακισμένοι είναι πολύ πιο ελεύθεροι από το δεσμοφύλακά τους. Γιατί και η «φυλακή» δεν είναι πάντα υλική αλλά και πνευματική υπόθεση.

Ελευθερία ίσως είναι η ελευθερία της απόφασης. Είμαστε πάντα ελεύθεροι να αποφασίσουμε για τη ζωή μας. Όμως συχνά δεν έχουμε τη σωστή πληροφόρηση και αποφασίζουμε με λάθος δεδομένα και κριτήρια, εξαιτίας τρίτων τους οποίους δεν μπορούμε και να αποφύγουμε εφόσον ζούμε μεταξύ τους.

Ελευθερία ίσως τελικά να είναι να είμαστε ξαπλωμένοι σε μια αμμουδιά, νύχτα με φεγγάρι, με το μαγιώ και την τέλεια συντροφιά έχοντας αφήσει τα πάντα πίσω…αλλά κι εκεί υπάρχουν κάτι «δυνάστες» που λέγονται κουνούπια..

Ίσως ελευθερία να είναι τελικά αυτό που μου είπε μια φίλη λίγο πριν ξεκινήσω να γράφω «Όταν το πνεύμα μας μπορεί να απαρνηθεί τις υλικές απολαύσεις». Αλλά προσωπικά θεωρώ πιο ελεύθερο άνθρωπο εκείνον που απολαμβάνει την ύλη χωρίς να ορίζεται από αυτήν!

Ίσως ελευθερία να είναι όλα τα πιο πάνω μαζί μέσα στο μέτρο τους ή και κανένα από αυτά. Αλλά για κάποιο μαγικό λόγο όλοι οι ορισμοί που προσπάθησα να δώσω αυτοαναιρούνται! Η ελευθερία η έννοια που όσο καμιά άλλη θυμίζει το άπειρο μοιάζει να ορίζεται από το μέτρο, αλλιώς χάνει την έννοια της. Ίσως να είμαστε ελεύθεροι για όλα έως εκεί που αυτά που πρέπει να σταματούν ή που εμείς πρέπει ελεύθερα να αποφασίσουμε να σταματήσουμε.

Ίσως η έννοια της τελικά να κρύβεται βαθιά μέσα στον καθένα μας. Δεν ξέρω αν είμαστε ελεύθεροι, αλλά οπωσδήποτε έχουμε ελεύθερες στιγμές μέσα στα όρια και τις απαγορεύσεις μας. Και ίσως αυτό να είναι και η ελευθερία. Στιγμές! Σαν τη ζωή ένα πράγμα! Ίσως… ίσως πάλι και όχι…

 

 

Maria Kakavani

About Maria Kakavani

Η Μαρία αλλού γεννήθηκε, αλλού πήγε σχολείο, από αλλού είναι η μαμά της από αλλού ο μπαμπάς της, από αλλού οι παππούδες της, αλλού μεγάλωσε, αλλού έζησε, αλλού μετακόμισε για να εγκατασταθεί και αλλού είναι τώρα και συνεχίζει. Γενικά είναι αλλού! Έχει πτυχίο και μεταπτυχιακό (ΜΒΑ) από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και τα έχει κάνει ωραία κορνίζα, μιλάει μερικές γλώσσες αλλά μάλλον όχι τις απαραίτητες και λατρεύει τα media γιατί εκεί γεννήθηκε και εξελίχτηκε επαγγελματικά και γνώρισε τον κόσμο από την αρχή. Πιστεύει από καρδιάς πως παρόλες τις δυσκολίες κάθε πρωί που ξυπνάμε πρέπει να κοιταζόμαστε στον καθρέφτη, να χαμογελάμε και να λέμε «θα τα καταφέρω!» Και να τα καταφέρνουμε!